Εκδήλωση

Γράμμα ενός νοικοκύρη

Αγαπητέ Κώστα

3+1 κείμενα για το θερμό Δεκέμβρη

• Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΟΡΜΗ
• ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
• ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

3keimena2

το παρακάτω κείμενο είναι ενδιαφέρον και είναι από τα μέσα:
http://www.rizospastes.blogspot.com/

Κρίση, αναδιάρθρωση κ ταξική πάλη στα Πανεπιστήμια

“Aυτό που εμφανίζεται ως κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, κρίση που από ένα σημείο και μετά αρχίζει να τροφοδοτείται και από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τους αγώνες ενάντια σε αυτές, δεν είναι παρά μια μόνο όψη της κρίσης των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων συνολικά. Με αυτό εννοούμε την κρίση τόσο των σχέσεων εκμετάλλευσης όσο και των πολιτικών και ιδεολογικών μορφών που τις νομιμοποιούν. Προσδιορίζοντας τα χαρακτηριστικά που η κρίση παίρνει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα λέγαμε ότι είναι διαρκής, μιας και διαρκεί πάνω από τριάντα χρόνια στον ελλαδικό χώρο, ότι συνυφαίνεται τόσο με την αδυναμία (πλήρους) σύνδεσης του πανεπιστημίου με την παραγωγή όσο και με την αδυναμία (πλήρους) ικανοποίησης των κοινωνικών προσδοκιών της εργατικής τάξης. Στο κέντρο της κρίσης βρίσκονται κυρίως οι φοιτητές, οι σπουδαστές και το διδακτικό προσωπικό των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, οι οποίοι σε γενικές γραμμές δεν είναι διατεθειμένοι να λιώσουν στη δουλειά για να πετύχουν αυτό που θέλουν είτε αυτό λέγεται πτυχίο, είτε αυτό λέγεται μισθός.”

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Το βιβλίο (εκτός του εκτεταμένου προλόγου της εκδοτικής ομάδας) περιέχει τα κείμενα:

1. Να γκρεμίσουμε τη σκάλα της κοινωνική ανόδου: τα πανεπιστήμια σε κρίση (G. Caffentzis)

2. Μετατρέποντας την αντίσταση σε εξέγερση: φοιτητικά κινήματα και επιχειρηματικοποίση των πανεπιστημίων (R. Ovetz)

3. Αλλοτρίωση, τάξεις και περιφράξεις στα πανεπιστήμια του ηνωμένου βασιλείου (D. Harvie)

Η Madona τραγουδάει play-back στις συναυλίες της

Το προηγούμενο καλοκαίρι οι πυρκαγιές κάψανε στον ελλαδικό χώρο περί τα 2.500.000 στρέμματα γης (δάση, φυσικές εκτάσεις, γεωργικές καλλιέργειες και τεχνητές επιφάνειες), 60.000 ζωικούς οργανισμούς και αρκετούς ανθρώπους. Ευτυχώς –όπως έσπευσαν πολιτικοί και μήντια να δηλώσουν – φέτος τα πράγματα ήταν λιγότερο θλιβερά. Η στρατηγική αντιμετώπισης του κυβερνητικού μηχανισμού: «έλα μωρέ τώρα, τι είναι αυτό μπροστά στο περσινό, υπάρχουν και χειρότερα», καθησυχάζει. Τα think tanks του κράτους εργάστηκαν πυρετωδώς για καταστρώσουν αυτό το επιτυχημένο σχέδιο αντιμετώπισης. Καίμε λιγότερα, όχι στην ίδια περιοχή, όχι την ίδια στιγμή και ύστερα θριαμβολογούμε με σεμνότητα, φέτος τα καταφέραμε καλύτερα, άρα βελτιωθήκαμε, άρα πάμε καλά. Λογικότατες συνεπαγωγές. Κάπου διάβασα έναν μηχανικό τηλεπικοινωνιών να λέει ότι υπάρχει δορυφορικό σύστημα που παρακολουθεί (με πολύ μικρή χρονική καθυστέρηση) τις θερμικές μεταβολές του εδάφους και μπορεί να εντοπίσει εστίες πυρκαγιάς κάνοντας την πυρόσβεση ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αλλά δεν χρησιμοποιείται από το κράτος. Μα κάτι περίεργες απορίες που έχει ο άνθρωπος…

Σε μερικά χρόνια, έγραφε ένα άρθρο, θα εμφυτεύουν στους ανθρώπινους μύες, γενετικό υλικό από ζώα όπως η χήνα και το άλογο. Έτσι, ελπίζουν ότι θα βελτιωθούν ακόμα περισσότερο οι αποδόσεις των αθλητών. Οι φράσεις, «τρέχει σαν άλογο» ή «κολυμπάει σα χήνα», θα πάψουν ποια να ανήκουν στη γλωσσική λειτουργία της μεταφοράς. Μάλιστα, η τροποποίηση του γενετικού υλικού θα κάνει ακόμα δυσκολότερη την ανίχνευση διότι θα είναι απαραίτητη η βιοψία. Τρέχα Μίστερ Άλογε! τρέχα φτάσε πρώτος! Ίσως το καλύτερο θα είναι να δοκιμάσουν απευθείας μεταμοσχεύσεις άκρων από ζώα. Να μην έχεις μόνο γενετικό υλικό από άλογο αλλά να έχεις και δυο πόδια αλόγου, ή σώμα αρκούδας, φαντάζεστε σφαιροβόλο με σώμα αρκούδας? Καταλαβαίνω βέβαια ότι αυτά που λέω έχουν μια δόση πρωτόγονη είναι λίγο μπρουτάλ. Στην εποχή της βιοτεχνολογίας και της δυνατότητας παρέμβασης σε νανομετρική τάξη μεγέθους (10^-9 m, τάξη μεγέθους που χαρακτηρίζει το μοριακό επίπεδο οργάνωσης της ύλης) είναι παλιομοδίτικα αυτά που φαντάζομαι, έως και παιδικά. Ίσως μια φαντασίωση με αθλητές cyborg των οποίων το δέρμα θα αποτελείται από ειδικά νανοϋλικά που εμποδίζουν την εφίδρωση, να είναι πιο συνεπής με τη μελλοντική εξέλιξη…

Είναι απορίας άξιο το γιατί εξακολουθούν να γίνονται έλεγχοι για ντόπινγκ, τη στιγμή που είναι φύση αδύνατον να συμμετέχει κανείς στους ολυμπιακούς χωρίς να παίρνεις ντόπα και να έχεις αξιώσεις για μια θέση. Μια εικασία που κάνω είναι ότι πιθανά η κυρία Γουάντα να τα ΄χει τάτσι-μήτσι-κότσι με κάποιες φαρμακοβιομηχανίες και παίζει έναν ρόλο ρυθμιστή στην αγορά των συγκεκριμένων φαρμάκων, λέω τώρα εγώ…

Άκουσα και ένα καλό ανέκδοτο: Ολυμπιακή εκεχειρία

Το ΚΚΕ κατήγγειλε σε ανακοίνωση του τις ιμπεριαλαστικές ενώσεις ΝΑΤΟ κ ΕΕ καθώς και το ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης (άραγε έχει κατηγορήσει ποτέ το ΚΚΕ, το ρώσικο κράτος για ιμπεριαλισμό?)…

Ένας υπουργός είναι μπλεγμένος σε σκάνδαλο αλλά η δικογραφία που είχε σχηματιστεί εναντίον του από κάποιον εισαγγελέα δεν έφτασε ποτέ στη βουλή, γιατί ένας από πάνω του αντιεισαγγελέας του το έστειλε πίσω και ύστερα, αφού μετά, εμείς είπαμε και εκείνος δεν ήθελε τελικά και οπότε εξού και το γεγονός ότι χρηματίζονται πολιτικοί είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό, μα που οδεύουμε ως έθνος και ως πένθος? Απορώ και αισθάνομαι τύψεις…

Πάρτε και ένα κείμενο σχετικό με τα γεγονότα στον Καύκασο: «Σύντομη καταγραφή μιας προλεταριακής καταστροφής: Ο πόλεμος στην Τσετσενία και το ζήτημα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στον Καύκασο». caucasus (Τα Παιδιά της Γαλαρίας, τεύχος 8, 2000).

…και η υγρασία κάνει την πόλη κόλαση…

Ζεστή νύχτα

Καλοκαίρι. Νύχτα ζεστή.

Ο Τζίμι και ο φίλος του κάθονταν στο πεζούλι

κι ένας άνεμος θερμός και πηχτός ίδρωνε και

μπούκωνε τα κορμιά τους. Τα μπλου-τζηνς

κολλούσαν πάνω στα πόδια τους. Τα είχαν

ανοιχτά σχηματίζοντας ισοσκελή τρίγωνα που

τους έλειπε η βάση. Ο Τζίμι έβγαλε το φανελάκι

του και ο φίλος του τον μιμήθηκε. Το στενό στο οποίο

καθότανε ήταν πιο υποφερτό από το μπάρ, που

τα φώτα του σαν λαχανιασμένοι δρομείς έφταναν

μέχρι τα πόδια τους. Η ώρα ήταν τρεις και

εικοσιεφτά και στο μπάρ άρχισε να σπάει η

κίνηση, ενώ ο δρόμος κουβαλούσε όλο και

λιγότερα αμάξια στην πλάτη του.

Ο Τζίμι έβγαλε από πίσω του το ρεβόλβερ.

Άνοιξε το μύλο και τον ξανάκλεισε νευρικά. Οι

σφαίρες ήταν όλες εκεί σαν τεμπέλες γριές

γάτες. Το ‘παιξε για λίγο στα χέρια του

φέρνοντας το σε διάφορες θέσεις έτσι ώστε τα

φώτα του μπάρ να αντανακλούνται πάνω στο

μέταλλο. Ύστερα μίλησε ο φίλος του.

-Εϊ Τζίμι, εκείνο το παιχνίδι που βγάζεις όλες τις

σφαίρες εκτός μιας, γυρνάς το μύλο και βάζεις

την κάνη στον κρόταφο…

-Λες για την ρώσικη ρουλέτα. Ήξερα κάποιον

που επέζησε από αυτό το παιχνίδι και είναι

πλούσιος τώρα.

-Θέλει κότσια ε;…είσαι;…

-…

Ο Τζίμι έβγαλε πέντε σφαίρες τις έχωσε στην

τσέπη του και έκλεισε τον μύλο, στριφογυρίζοντας τον.

-Παίξε Τζίμι, πρώτος, με μια άδεια έχεις την

σεβρολέτ μου…έλα Τζίμι οι πιθανότητες σου

είναι πολλές, έλα, είπε ο φίλος χαμογελώντας.

Ο Τζίμι σήκωσε το όπλο και τοποθέτησε την

κάνη στον αριστερό του κρόταφο. Ο άλλος τον

κοιτούσε και το χαμόγελο είχε αφήσει μόνο μια

σκιά στο πρόσωπό του.

Για ένα λεπτό κοιτιόντουσαν, ακίνη-

τοι. Ο ιδρώτας έσταζε από τα πρόσωπά τους

ασταμάτητα. Ο Τζίμι ύστερα χαμογέλασε αφήνοντας να φανούν τα δόντια του.

-Χα χα στο’πα Τζίμι θέλει κότσια ε;…θέλει

κότσια…γέλασε ο φίλος του.

Το πρόσωπο του Τζίμι συσπάστηκε απαίσια και

ο κρότος του ρεβόλβερ αντήχησε μέσα στο στενό

κάνοντας γκελ πάνω στους τοίχους.

Ύστερα έσβησε.

Ο Τζίμι έπεσε στα πλάγια με πρόσωπο πιο υγρό

από πριν, ενώ είχε καταφέρει στον εαυτό του ένα

θαυμάσιο κρανιακό τούνελ.

-Όχι…όχι ρε Τζίμι πλάκα έκανα, πλάκα…ρε

Τζίμι…όχι εϊ Τζίμι σήκω να φύγουμε ρε…σήκω ρε

Τζίμι…σήκω…

[Επικίνδυνο καλοκαίρι, 1997]

Εκδήλωση για την επισφάλεια

Εδώ: η εκδήλωση με θέμα την ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ και ΕΔΩ: eishghsh-21-iounh η εισήγηση, για όποιον και όποια θέλει να προετοιμαστεί για την συζήτηση.

Με αφορμή έναν μπλογκοδιάλογο

… τoν ορθό και ανεστραμμένο Χέγκελ και τον Μαρξ:

H έγνοια για το καλό της ανθρωπότητας οδηγεί, λοιπόν, σε αποχαλίνωση μιας παράλογης έπαρσης, σε μια μανία της συνείδησης να αποτρέψει την ίδια της την καταστροφή. Και τούτο συμβαίνει έτσι, διότι η συνείδηση προβάλλει εκτός εαυτής τη διαστροφή που η ίδια είναι και προσπαθεί να θεωρήσει και να εκφράσει την διαστροφή σαν κάτι άλλο.

(§ 377, phenomenology of mind, Hegel, 1807)

new editions

«Εφόσον η ανθρώπινη ελευθερία πρέπει να κατέχει πλήρως τα ηνία, μία κριτική των ανθρώπινων ηθών δεν πρέπει να καταδεικνύει τη μία ή την άλλη πρακτική ως σύμβολο υποβάθμισης. Έχει γραφεί ότι στο σύγχρονο κόσμο η ελευθερία, όπως ταιριάζει στα κοινωνικά ήθη, περιορίζεται στην δραστηριότητα του αυνανισμού (μόνος ή με έναν ή και περισσότερους συντρόφους). Το να περιορίζεται κάποιος σε αυτό, σημαίνει ότι παρανοεί την ουσία της σεξουαλικής ένδειας. Χρειάζεται να το παιδέψουμε κι άλλο; Το να μαλακίζεσαι μόνος σου θεωρείται πολύ λιγότερο απεχθές και χυδαίο από το να χουφτώνεσαι με κάποιον στο σκοτάδι. Το να διαβάζεις ένα καλό περιπετειώδες μυθιστόρημα πιστεύεται ότι μπορεί να είναι πολύ πιο συναρπαστικό από μία ομαδική περιήγηση. Η πραγματική φτώχεια είναι να ζεις σε έναν κόσμο όπου η περιπέτεια υπάρχει μόνο στα βιβλία. Οτιδήποτε φαντασιώνεται ένα άτομο για ένα άλλο, είτε το κάνει πράξη είτε όχι, δεν είναι αηδιαστικό. Το αηδιαστικό κομμάτι είναι όλες οι προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρωθούν για να βρεθούν δύο άνθρωποι. Όταν, στις προσωπικές αγγελίες, ένας γενειοφόρος άνδρας προσκαλεί την ηλικιωμένη κυρία και τον σκύλο της που μένουν από πάνω για να περάσουν καλά, δεν είναι ούτε τα γένια ούτε το προχωρημένο της ηλικίας, ούτε η κτηνοφιλία που βρίσκουμε αηδιαστικά. Αυτό που είναι πραγματικά αποκρουστικό είναι ότι με τη δημοσίευση της αγγελίας στη Liberation, ο πόθος του γενειοφόρου άνδρα έγινε πεδίο αγοραπωλησιών για ένα ιδιαιτέρως εμετικό ιδεολογικό εμπόρευμα.»

Κυκλοφόρησε από μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι συναντήθηκαν στο κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων του 2006-2007. Περιέχει τα κείμενα:

1. Για έναν κόσμο χωρίς ηθική (Gilles Dauve)
2. Η Αλίκη στη χώρα των τεράτων (Gilles Dauve)
3. Can’t buy me love (Louis Michelson, σε μετάφραση: «πριονιστήριο το χρυσό χέρι»)
4. (2 προλόγους)

Πρόκειται για κείμενα που καταπιάνονται με την κριτική των ανθρώπινων ηθών από μια κομμουνιστική σκοπιά,. Θα το βρείτε προς το παρόν στο στέκι στην ιατρική (Θεσσαλονίκη). Όποιος και όποια ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει στα σχόλια.

“Την περίοδο 2006-2007 μια “περίεργη αρρώστια” κατέλαβε το μεγαλύτερο κομμάτι των ανθρώπων που εμπλέκονται είτε από θέση διδάσκοντα, είτε από θέση διδασκόμενου, στο εκπαιδευτικό εργοστάσιο. Για ένα χρόνο αποφάσισαν να παρατήσουν τις αίθουσες διδασκαλίας και να βγουν στους δρόμους. Αποτέλεσμα αυτής της αρρώστιας είναι και η παρούσα έκδοση. Το ενωτικό σημείο που μας έφερε σε επαφή ήταν η συμμετοχή στα κινήματα των φοιτητών και των δασκάλων από μέσα και από τα κάτω. “Από μέσα” λέγοντας εννοούμε την κινηματική παρέμβαση με κοινωνικούς και όχι ιδεολογικούς όρους, θεωρώντας δηλαδή αυτονόητη τη συμμετοχή μας στα κινήματα λόγω της κοινωνικής μας θέσης. “Από τα κάτω” λέγοντας, εννοούμε τη συμμετοχή μας στον αγώνα χωρίς να κατέχουμε κάποια θεσμική/συνδικαλιστική θέση και δίνοντας ταυτόχρονα καθημερινή μάχη ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και της λογικής της ανάθεσης του αγώνα σε κάποιους “ειδικούς” και αντιπροσώπους. “

Το βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε με υπογραφή Αιώνιοι καταληψίες-Αμετανόητοι Απεργοί και άλλοι προλετάριοι σύντροφοι, και θα το βρείτε σε στέκια, καταλήψεις και κάποια κεντρικά βιβλιοπωλεία. Το βιβλίο αφορά τους αγώνες των δασκάλων και των φοιτητών που δεν συναντήθηκαν στο δρόμο. Περιέχει ένα εκτεταμένο ιστορικό και των δύο αγώνων, πλήθος ντοκουμέντων (προκηρύξεις, αφίσες κλπ) και την απομαγνητοφώνηση του περσινού διήμερου με το ίδιο θέμα.

Για να λαδώσει το άντερο

Επειδή για το κεφάλαιο οι προλετάριοι δεν είναι παρά μηχανές παραγωγής υπεραξίας, είπαν να μας λαδώσουν με λίγο ηλιέλαιο αναμεμιγμένο με ορυκτελαίου. Τώρα τρέχω μια χαρά. Μήπως όμως με λίγη αμόλυβδη τα πάω καλύτερα?

►►►

08.05.08

Πάνω από 2000 (πόσο πάνω?) τόνοι ηλιελαίου μολυσμένου με ορυκτέλαιο διατέθηκαν σε 15 χονδρέμπορους στην Ελλάδα και σε έναν στην Αλβανία. Ωστόσο, δεν έχει διαπιστωθεί ακόμη αν η επικίνδυνη παρτίδα έχει φθάσει στη λιανική και στους τελικούς καταναλωτές. (όχι ρε, αποκλείεται να πέρασε τους ελέγχους)

15.05.08

Στα τρόφιμα αυτά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων (δε μας τα λένε τα άλλα), κονσέρβες, παιδικές τροφές, έτοιμα και ημιέτοιμα φαγητά, ζαχαρώδη προϊόντα και γλυκά, αλλαντικά, κρουασάν κ.λπ. Αυτό σημαίνει ότι εκφράζονται φόβοι για επέκταση του διατροφικού σκανδάλου (μήπως εννοεί δηλητηρίασης?) σε μια σειρά προϊόντων ευρείας κατανάλωσης.

Ο υφυπουργός προκαταλαμβάνοντας τα στοιχεία της ανάλυσης είπε ότι οι ποσότητες που έχουν μπει σε προϊόντα θα είναι μικρή (μόνο λίγο πάνω από 3.000 τόνους) αν και δήλωσε ότι δεν μπορεί να είναι κατηγορηματικός.

Ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ, κ. Λάζος, εξερχόμενους του γραφείου του υφυπουργού δήλωσε ότι μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί οι 2.300 τόνοι επιμολυσμένου ηλιελαίου σε σύνολο 3.000, ότι το αργότερο σήμερα θα εντοπιστεί το σύνολο των ύποπτων ποσοτήτων και ότι ερευνώνται όλες οι πιθανές περιπτώσεις προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρως η δημόσια υγεία. (ό,τι φάγαμε φάγαμε)

20.05.08

Δεν δόθηκε κανένα στοιχείο για τους 3.000 τόνους επιμολυσμένου ηλιέλαιου, δηλαδή τι ποσότητα διοχετεύθηκε στην κατανάλωση, σε τι προϊόντα, ποιων εταιρειών κ.λπ.

Ανακοινώθηκε ότι δεσμεύονται όλες οι ποσότητες που εισήχθησαν από τον Ιανουάριο και μετά, χωρίς όμως να είναι γνωστό ποιες είναι αυτές.(δεν έχει σημασία αυτό, σημασία έχει ότι δεσμεύτηκαν)

Ωστόσο, είναι κοινό μυστικό (ναι ρε συ και ‘γώ το ήξερα) ότι εκτός από τους συνολικά 6.000 τόνους (τελικά μόνο 300% πάνω από τους αρχικούς 2000 τόνους που έλεγαν. Ουφ! ξεαγχώθηκα!) των εταιρειών Μάνος, Αγροτική και Soya Ελλάς, πολλαπλάσιες ποσότητες (δε μας λέτε όμως ποιος είναι ο παράγοντας με τον οποίο πολλαπλασιάζουμε) έχουν εισαγάγει το επίμαχο διάστημα και άλλες εταιρείες, οι οποίες μέχρι στιγμής και με διάφορες δικαιολογίες παραμένουν ανέλεγκτες.

(Από τον αστικό τύπο)

►►►

Ο γάλλος χημικός Σεβαλιέ, σε μια πραγματεία του για τις «sophistications» [νοθεύσεις] των επορευμάτων, απαριθμεί για πολλά από τα 600 και πάνω είδη που εξέτασε 10, 20 και 30 διάφορες μεθόδους νοθείας. Προσθέτει πως γνωρίζει όλες τις μεθόδους και ότι δεν αναφέρει όλες όσες γνωρίζει. Για τη ζάχαρη αναφέρει 6 είδη νοθείας, για το ελαιόλαδο 9, για το βούτυρο 10, για το αλάτι 12, για το γάλα 19, για το ψωμί 20, για το ρακί 23, για το αλεύρι 24, για τη σοκολάτα 28, για το κρασί 30, για τον καφέ 32 κλπ. ακόμα και ο θεός δεν γλιτώνει από το πεπρωμένο αυτό. Βλ. Rouard de Card: «De la Falsification des Substances Sacramentelles”, Paris 1856.

(αναφέρεται στο To Κεφάλαιο, τ.1, Κ. Μαρξ)