Prison Break

30 09 2007

Ο Φλιφλ είχε κατεβάσει όλη την πρώτη σαιζόν του Prison Break και Πέμπτη το απόγευμα, μετά τη δουλειά, προτείνει στη Σόλομον να δούνε κανένα επεισόδιο.

-Ψιλοβαριέμαι έλεγε, η Σόλομον αλλά τελικά κάθονται και αρχίζουν να βλέπουν. Ξεκινάνε και δε σταματάνε ένα…δυο…τρία…τέσσερα…πέντε…έξι… εφτά… οκτώ…εννιά…δέκα…δεν ξεκολλούσαν με τίποτα.

Έφτασε Σάββατο ξημερώματα…έπρεπε να δουν τι θα γίνει στη συνέχεια δεν μπορούσαν να σταματήσουν… Θα αποδράσουν? Θα τους πιάσουν? Θα τους βοηθήσει ο D.B. Cooper? Είναι όντως αυτός? Θα τους προδώσει ο Τweener? Ποιος κρύβεται πίσω από τη συνομωσία? Αρχίσανε όμως να νυστάζουνε…και επίσης μένανε δυο τρία ακόμα επεισόδια. Τι θα γίνει? Είχαν χοντρό πρόβλημα. Μα για στάσου. Ο Φλιφλ είχε ένα γνωστό φαρμακοποιό. Τον παίρνει τηλέφωνο. Έρχεται λοιπόν ο Έιντζελ που έκανε ντελίβερι, και τους φέρνει αμφεταμίνες. Λύνεται έτσι το πρόβλημα του ύπνου.

-Τι θα γίνει όμως με τη συνέχεια? Ρωτάει η Σόλομον και στα χείλη της σχηματίζεται η λύπη.

Δεν είχαν κατεβάσει τη δεύτερη σαιζόν. Ο Φλιφλ σκέφτεται. Δεν άντεχε να βλέπει τη Σόλομον στεναχωρημένη. Κάτι έπρεπε να κάνει.

– Το βρήκα! Σε μερικές ώρες θα έχουμε και τη δεύτερη σαιζόν, της λέει.

Νάτη, επιστρέφει η χαρά στα όμορφα της μάτια.

-Πως? Τον ρωτάει…

Ο Φλιφλ είχε τα κλειδιά του εργαστηρίου που δούλευε. Το σουκού δεν πατούσε κανείς το πόδι του. Πηγαίνει λοιπόν και βάζει δεκαπέντε υπολογιστές να κατεβάζουν τη δεύτερη σαιζόν. Σε ένα δίωρο, με τη βοήθεια του θεού και τη μεγαλοσύνη του broadband internet κατεβάζει και τη δεύτερη σαιζόν. Επιστρέφει σπίτι και…η δράση συνεχίζεται.

Παίρνουν κι άλλες αμφεταμίνες. Κυνηγητό. Φόνοι. Ίντριγκα. Ρομάντζο. Ανατροπές. Μυστήριο. Κι άλλες ανατροπές. Τι θα γίνει? Θα βρει τρόπο να γλιτώσουν ο Σκόφιλντ? Πόσο κακός μπορεί να είναι ο Κέλερμαν? Τι χαζό αυτό από μέρους της Σάρα, δεν κατάλαβε ότι είναι παγίδα? Ω, τους είδαν…γιατί δε φεύγουν? Δεκάδες ερωτήματα βασάνιζαν τον εγκέφαλο τους που έβραζε… συνεχίζουν να βλέπουν μέχρι το Σάββατο το βράδι.

Τελειώνει και η δεύτερη σαιζόν. Ωστόσο, η αγωνία μέσα στο Φλιφλ και τη Σόλομον δεν έχει κοπάσει. Δεν έχει επέλθει η λύτρωση. Δεν δόθηκαν όλες οι απαντήσεις. Τι θα γίνει?

-Δεν έχει κι άλλο? Ρωτάει η Σόλομον.

– Η τρίτη σαιζόν τώρα άρχισε να παίζεται, υπάρχουν μόνο δυο επεισόδια, απαντάει ο Φλιφλ. Αν θες τα κατεβάζουμε.

-Μόνο δυο…ε?

-Ναι, μόνο δυο, τη διαβεβαιώνει ο Φλιφλ και το δεξί τρεμάμενο χέρι του την ακουμπά στο δεξί ώμο.

Η Σόλομον βουρκώνει, ο Φλιφλ προσπαθεί να μη δείξει τη θλίψη του. «Οι άντρες δεν κλαίνε Φλιφλ» του είχε πει ο Τσαρλς Μπρόνσον στο όνειρο του, όταν ήταν μικρός. Ποτέ δε θα ξεχάσει αυτό το όνειρο. Ήταν το βράδι που είχε δει το Death Wish 1.

Κάτι όμως πρέπει να κάνει.

-Έχω ακούσει για μια άλλη σειρά, της λέει.

-Και?

-Λέγεται Lost και υπάρχουν ήδη τρεις σαιζόν, νομίζω. Μπορώ να πάω να τις κατεβάσω από το εργαστήριο και σε λίγες ώρες ωα δούμε τα δυο επεισόδια της τρίτης σαιζόν του Prison Break και να συνεχίσουμε με το Lost.

Και έτσι και έγινε.

Στο ενδιάμεσο βγήκανε μια βόλτα. Καθόλου δράση. Καμία ανατροπή. Όλα στη θέση τους. Καμιά αγωνία. Βαρεμάρα. Οι ίδιες φάτσες. Καμία προσδοκία. Καθόλου δράση. Καμία ανατροπή. Σπίτι καλύτερα. Prison Break.

Επιστρέψανε σπίτι αφού ο Φλιφλ είχε πάει να φέρει το new stuff. Πήρανε τις αμφεταμίνες τους και αρχίσανε.

Πέρασε και η Κυριακή και το Lost ήταν υπέροχο κι αυτό. Μυστήριο. Δράση. Φαντασία. Αναπάντητα ερωτήματα. Αγωνία-ηλεκτροσόκ.

Τελικά φτάνει Δευτέρα πρωί, έπρεπε να πάνε στη δουλειά. Όμως το Lost δεν είχε ακόμα τελειώσει. Έπρεπε να μάθουν τι θα γίνει στη συνέχεια…είναι αναγκαίο να μάθουν τι θα γίνει στη συνέχεια…πλάταινε η αγωνία σαν μελάνι πάνω σε χαρτομάντηλο…

Η Σόλομον τηλεφωνεί ένα φίλο της γιατρό και του ζητάει δυο ιατρικές βεβαιώσεις…τηλεφωνούν ο καθένας στη δουλειά του και λένε πως έπαθαν γαστρεντερίτιδα…οκ…συνεχίζουν ακάθεκτοι…

 

Πέρασαν βδομάδες ολόκληρες. Βάλανε broadband και αυτοί. Κατεβάζανε, κοιμόντουσαν λίγο, χαπακώνονταν πολύ και βλέπανε…σήριαλ…

Ότι σήριαλ βρίσκανε το κατεβάζανε και μετά μανίας το βλέπανε…μέχρι τελικής πτώσης…

 

Ο Φλιφλ και η Σόλομον μπήκαν σε κλινική απεξάρτησης από σήριαλ και τελικά μετά από εφτά χρόνια θεραπείας με ταινίες μικρού μήκους τα καταφέρανε. Τώρα ο Φλιφλ δουλεύει σαν κομπάρσος σε σκηνές με μυστικούς πράκτορες. Φοράει ωραία μαύρα κουστούμια και μαύρα γυαλιά που προσδίδουν μυστήριο. Η Σόλομον τα κατάφερε να γίνει αυτό που πάντα ήθελε, πιλότος αυτοκινήτων σε σκηνές καταδίωξης. Καλό μεροκάματο και με αρκετό ελεύθερο χρόνο.

Advertisements




Καζίνο Royal

24 09 2007

Ο Πάκι δουλεύει σε περίπτερο. Ακριβώς απέναντι ήταν η στάση από όπου περνούσε το λεωφορείου του καζίνο R. Κάθε απόγευμα στις οκτώ περίπου και σχεδόν για ένα τρίμηνο, μαζεύονταν στη στάση συνταξιούχοι της περιοχής και επιβιβάζονταν στο λεωφορείο. «Ρε, γαμώτο» σκεφτόταν ο Πάκι «τόσο μεγάλη σύνταξη παίρνουν που τους φτάνει για να παίζουν και στο καζίνο;». Μέχρι που το μυστήριο λύθηκε. Μια μέρα ο Πάκι ρώτησε την κυρία Νίτσα (σταθερή επισκέπτρια του καζίνου και πελάτισσα του Πάκι) περί τίνος πρόκειται. Α, του λέει αυτή. Το καζίνο έχει προσφορά. Δωρεάν μεταβίβαση και επιστροφή. Δωρεάν ποτό και φαί και δέκα ευρώ για να παίξεις.

Πηγαίνανε λοιπόν οι συνταξιούχοι στο καζίνο, παίρνανε τη μάρκα των δέκα ευρώ, τρώγανε, πίνανε τσάμπα, και όταν στις τέσσερεις το πρωί το λεωφορείο αναχωρούσε, εξαργυρώνανε τη μάρκα και τσουπ, επιστρέφανε με δέκα ευρώ στην τσέπη.

-600 ευρώ η σύνταξη, και 200 με 300 ευρώ από το καζίνο κάπως τα φέρνουμε βόλτα… είναι σα δεύτερη σύνταξη, του είπε η κυρία Νίτσα.





Το πάρτυ

20 09 2007

Ο Φάνης είχε ένα γνωστό που τον προσκάλεσε σε πάρτυ υποψήφιας βουλευτού της αριστεράς και της προ(σ)όδου. Τη μέρα του πάρτυ, εμφανίστηκε και ο Παύλος, φίλος καρδιακός (είχε ένα φύσημα από μικρός) του Φάνη και αποφασίσανε να παραβρεθούν στο πάρτυ (τσάμπα ποτά δε θα ’χει?). Είχαν προηγουμένως διαβάσει και τις απόψεις της υποψήφιας Φένιας Β. στο blog της και τις είχαν βρει πολύ ενδιαφέρουσες. Η γυναίκα ήταν σπουδαγμένη, είχε ευαισθησίες, όχι αστεία, ήταν νέα με όρεξη και κέφι για δουλειά. Επαγγελλόταν πολιτική αναλύτρια, άρα κάτι θα ήξερε να κάνει αν έμπαινε στη βουλή.

Με το που φτάσανε στο πάρτυ, τους σταμάτησε ένας νεαρός, ολίγον μάπας, «Είμαι ο Τάκης ο αδερφός της Φένιας»…(σώπα ρε μεγάλε, φοβερή ιδιότητα)…»Η Φένια είναι στο βάθος». Οι δυο φίλοι αδιαφόρησαν παντελώς για τις οδηγίες του αδερφού της Φένιας και προχώρησαν για να εποπτεύσουν το χώρο. Ήταν ακόμα σχετικά νωρίς και ο κόσμος λιγοστός, καθόταν σε καναπέδες και στη μπάρα και συζητούσε για σοβαρά θέματα…Ήταν κουφάλα ο Προύστ? Ακούει ο Ρολάν Μπάρτ Νανά Μούσχουρή? Την έπινε ο Μπουρντιέ ? Διαβάζει η Έφη Σαρή Λιακόπουλο?…

Ενώ βολιδοσκοπούσαν (τι γαμάτη λέξη) το χώρο εμφανίστηκε μια ψηλή, μαυροφορεμένη, ξανθιά (αγαπημένη παναγιά).

-Γεια σας…

-Γεια, απάντησαν με μια φωνή οι δυο φίλοι…και ύστερα κοιτάχτηκαν…

ακολούθησαν μερικές στιγμές σιωπής (γεμάτης νόημα)
-Είμαι η Φένια…

Aαααα…ναί..ναί…

(στη φωτογραφία που υπήρχε στο blog έδειχνε πολύ καλύτερη…δόξα να ‘χει το photoshop)

-Εσείς?

Αφού συστηθήκανε και ξηγηθήκανε τους είπε μειδιώντας «Πάω τώρα σε κάτι γέρους…μη μας φύγουν και χάσουμε τους ψήφους…τα λέμε μετά»

Όσο τα είπε μαζί τους, άλλο τόσο τα είπε και μαζί σας.

 

Ο Φάνης και ο Παύλος αυτοσερβιρίστηκαν (ζόρικη λέξη, έτσι γράφεται?) και στη συνέχεια θρονιάστηκαν σε ένα στρατηγικό σημείο παρατηρώντας τον κόσμο που μπαινόβγαινε. Η Φένια έτρεχε πάνω κάτω για να υποδεχτεί τους καλεσμένους-υποψήφιους ψηφοφόρους της…αγκάλιαζε και φιλούσε τους πάντες, αντάλλασσε φιλοφρονήσεις και για να τους ξεφορτωθεί γρήγορα τους σύστηνε σε άλλους καλεσμένους και πάλι από την αρχή.

 

Μια ώρα ήταν αρκετή για τα νεύρα των δυο φίλων. Φάγανε στη μάπα όλους τους αριστερούς και προοδευτικούς φίλους και μη της Φένιας, ακούσανε τις ίδιες ατάκες που μάλλον η Φένια θα είχε προβάρει πολλές φορές το προηγούμενο βράδι, τους κοίταξαν με μισό μάτι κάτι μεσήλικες με φαρδιά λινά, ακριβά ρολόγια, ύφος χιλίων καρδιναλίων, ποτό και τσιγάρο στο χέρι (νταξει μεγάλε έχεις λεφτά το καταλάβαμε), τους λοξοκοιτάξανε νεαρές καλοντυμένες που χαμογελούσαν χωρίς να ακούνε κάτι το αστείο (γκόμενες όλο καμάρι…), τους σταβοκοιτάξανε διάφοροι γκόμενοι (…όλοι οι άντρες πρώην φαντάροι…) των ανωτέρω νεανίδων και στο τέλος σηκωθήκανε και φύγανε από αυτή την τόσο ευχάριστη βραδιά (…μια ζωή θητεία, ξεφτίλα και βόλεμα).

 

Είχε την πλάκα του (εν μέρει) συνομολόγησαν οι δυο φίλοι…δύσκολη η δουλειά του/της πολιτικού…πρέπει να έχεις μεγάλα ψυχικά αποθέματα για να παίξεις αυτό το ρόλο : «σας αγαπώ και ενδιαφέρομαι για όλους σας-ψηφίστε με», πρέπει τέλος, η αλλοτρίωση να έχει φτάσει στο μεδούλι και το ψέμα να βγαίνει αυθόρμητα από μέσα σου, σα να κλάνεις δυνατά σε γεμάτο ανσανσέρ και να ρωτάς αμέσως «σας αρέσουν τα πνευστά στο τρίτο μέρος της τέταρτης συμφωνίας του Μάλερ?»

 

Το ίδιο βράδι η Φένια γύρισε εξουθενωμένη (κωλοτάκουνα) στο σπίτι της. «Δύσκολη βραδιά» σκέφτηκε «αλλά θα τα καταφέρω…κι αυτός ο μαλάκας ο Π., όλο Φένια μου και Φένια μου και όλο με ‘πιανε από ’δώ κι από ’κεί, και έλα από το γραφείο να τα συζητήσουμε…ας όψεται η προεκλογική καμπάνια». Την πήρε ο ύπνος καθώς σκεφτόταν να γράψει ένα κείμενο για την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική εξουσία…

 

Καληνύχτα Φένια

 

Υ.γ. ο φίλος του Φάνη δεν εμφανίστηκε…η κουφάλα

 

 





Ευτυχώς γλιτώσαμε την ακυβερνησία

19 09 2007

ifeelgood.jpg





Να απαγορευτούν επιτέλους και οι πορείες

10 09 2007

Ήδη από την περασμένη Παρασκευή το κέντρο της Θεσσαλονίκης είχε προφυλαχθεί καλά από ενδεχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα εν όψει της επίσκεψης του Πρώθυ, αλλά και των άλλων αρχηγών και αρχηγίσκων. Αι αστυνομικαί δυνάμεις περιφρούρουσαν κάθε νευραλγικό σημείο της πόλης που έχει χρησιμοποιηθεί παλιότερα ως ορμητήριο ενεργειών που απειλούσαν την τάξη και την ασφάλεια του πολιτεύματος. Έτσι, οι πορείες που διεξήχθησαν το Σάββατο ήταν ειρηνικές και εντός των αποδεκτών ορίων διαμαρτυρίας και δεν υπήρξαν παρεκτροπάς. Η αστυνομία παραθέτοντας κλούβες και άνδρες των ΕΚΑΜ εμπόδισε τους πορευόμενους ή έστω όσους από αυτούς το σκόπευαν, να εισέρθουν εις το πανεπιστήμιον. Άλλωστε όλες οι είσοδοι του αριστοτελείου φυλάσσονταν από άνδρες της ασφάλειας και εμποδίζονταν η είσοδος σε πεζούς και οδηγούς ήδη από την Παρασκευή το βράδι. Εφαρμόσθηκε στην πράξη η άρσις του πανεπιστημιακού ασύλου, που η μεγαλειώδης μεταρρύθμιση που φέρει το όνομα νόμος-πλαίσιο είχε ήδη επικυρώσει νομικά τον περασμένο Μάρτιο. Εξαίρεση αποτέλεσαν ολίγα μικροεπεισόδια το βράδι του Σαββάτου που ελέγχθηκαν και περιορίστηκαν ταχύτητα, με την είδοσο αστυνομικών στο πανεπιστήμιο και τη σύλληψη μιας νεαρής τρομοκράτισσας. Όπως δήλωσε ο εισαγελέας Θεσσαλονίκης κος Φλωρίδης, σε ερώτηση που του απηύθυναν εγκάθετοι δημοσιογράφοι σχετικά με το άσυλο:

-Τη νύχτα δεν υπάρχει άσυλο…





Στης βουλης τα εδρανα/αχ και ‘γω να εκλανα…

5 09 2007

ετσι θα τους κανουμε τη μαπα κρεας

 

KΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΣ…ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΟ ΜΕΛΛΟΝ…

ΟΧΙ ΝΔ ΟΧΙ ΠΑΣΟΚ, ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΔΙΑΛΕΞΕ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ, ΟΧΙ ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ

 

Χαζεύοντας τα blogs, ειδα σε αρκετα να φιγουραρει η παραπανω προεκλογικη αφισα. Ωρε μπραβο…πρεπει να παγωσε το αιμα των στελεχων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ενω παραλληλα να αναπτερωθηκε το ηθικο των μικρων κομματων …ναι,ναι ειναι σιγουρο θα προκληθει τεραστια κριση…βεβαια η αφισα δε μας λεει τι ακριβως να ψηφισουμε (σιγουρα οχι ακυρα και λευκα) διαλεχτε λεει καποιο αλλο κομμα…

προτεινω λοιπον το κομμα: ΧΡΙΣΤΟΠΙΣΤΙΑ , γιατι ετσι κι αλλιως μας γαμανε την παναγια τουλαχιστον να το κανουν με τη βοηθεια του Χριστου…






ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο

4 09 2007

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=757499#_ednref1