Βιομηχανικό τοπίο σε ηλιοβασίλεμα πυρηνικού χειμώνα

29 12 2007

urde2.jpg

[υπεριώδη άνοιξη δεν είδε κανένας, ψοφήσαμε όλοι]

Advertisements




Η οδύσσεια ενός απολυμένου-episode 9: Μάνα Κουράγιο

17 12 2007

9. Μάνα Κουράγιο

brecccht.jpg

«…Αρρώστια, αυτό δεν είναι ζωή είναι αρρώστια…», μονολογούσε μέσα από τα δόντια της η Μπεατρίς καθώς έστριβε ένα τσιγάρο, μια και η σούπα είχε καταστραφεί πριν τρια επισόδεια. Στο τραπεζάκι της κουζίνας υπήρχε η παλιά φωτογραφία που είχε ξεθάψει η Μπεατρίς και στο μυαλό της γυρόφερναν σκέψεις αναμεμιγμένες με εικόνες από το παρελθόν. Μαζί με την πρώτη εκπνοή άφησε από μέσα της να φύγει και ένα βαρύ φορτίο δυσφορίας. Στη δεύτερη εκπνοή το μπουρδούκλωμα στο κεφάλι της άρχισε να μπαίνει σε μια σειρά. Στην τρίτη εκπνοή τα πράγματα είχαν μπει σε τάξη. Έπρεπε να βρει έναν τρόπο να απαλλαχτεί επιτέλους από το άθλιο καθημερινό βάσανο που άκουγε στο όνομα Φομπ και δυστυχώς ήταν γιος της. Έπρεπε επίσης να κλείσει τον ανοιχτό λογαριασμό της με τον καπότα τον πατέρα του. Αρκετά υπέμενε αυτή την παλιοζωή.

Δεν το χωρούσε το μυαλό της το πως βγήκε τόσο στραβάδι αυτό το παιδί. Ό,τι μπορούσε έκανε η καημένη. Τον πήγε σε παιδοψυχίατρους, σε λακανικούς ψυχαναλυτές, σε γαστρεντερολόγους (είχε πρόβλημα και με το έντερο του), σε μηχανολόγους μηχανικούς να του αλλάξουν φλάτζες και μπουζί, σε μάγισσες και χαρτορίχτρες να δει που χάνεται όλες τις νύχτες, τον πήγε απο δώ, τον πήγε απο κει τον πήγε ακόμα και παραπέρα. Μια ολόκληρη περιουσία ξόδεψε, αλλά γιατρειά δεν είχε ο Φομπ, όσο μεγάλωνε τόσο πιο βλακόμουτρο γινόταν.Μα ήταν δυνατόν να έχει αγαπημένο ραδιοφωνικό σταθμό το Ράδιο Κορασίδη και στα μπαρ να παραγγέλνει ένα Southernμε λίγο Comfort. Αμ, ο Τζάκι Τσαν και το γαμογέρακο νούμερο 2. Είχε σιχαθεί η Μπεατρίς να ακούει για το πόσο καλός κουνγκφουνίστας ήταν, είναι και θα είναι ο Τζάκι Τσαν και να ακούει τον Φομπ να απαγγέλει απέξω όλους τους διαλόγους της εν λόγω ταινίας αλλάζοντας φωνές και κάνοντας τις ανάλογες κινήσεις. Ήταν παιδί αυτό για να το παρουσιάσεις πουθενά? Όχι πείτε μου ήταν? Πάλι καλά είχε βγάλει ένα ΙΕΚ λογιστικής και χάρη σε έναν φίλο της (τον Ντέρτι Χάρη), βρέθηκε μια θέση σε ένα εργοστάσιο του επιχειρηματία Μπάμι Πάνι και τουλάχιστον δεν χρειαζόταν να τον πληρώνει και από πάνω μόνο και μόνο επειδή ήταν γιος της.

Έτσι λοιπόν, καθώς τα σκεφτόταν, σαν μέσα σε όνειρο άστραψε μια ιδέα, μια μεγαλειώδης ιδέα ώστε να ξεμπερδεύει και με τον Φομπ αλλά και με τον Μπράσιν, να πετύχει δηλαδή με ένα σμπάρο δυο τριγώνια.

Τα πράγματα, όπως είδαμε στα προηγούμενα επεισόδια, πήγαν κατ’ ευχήν(τουλάχιστον στην αρχή) για την Μπεατρίς. Γνωρίζοντας καλά το γιο της εντόπισε άμεσα το ευαίσθητο σημείο του (κι αυτό ήταν μείον του), την αχίλλειο πτέρνα του, την κερκόπορτα της προσωπικότητας του (αν θεωρήσουμε πως ο Φομπ είχε προσωπικότητα). Έστησε το κόλπο με το γράμμα και έβαλε και έναν ανεψιό της μπάτσο (καλό παιδί αλλά μπάτσος) να παραδώσει στον Φομπ το φάκελο με τα στοιχεία του Μπράσιν που η ίδια είχε ετοιμάσει. Τον ανεψιό της τον έβαλε να ορκιστεί στη ζωή της μανούλας του ότι δε θα πει κουβέντα, ε του ’δωσε και ένα χαρτζιλίκι για να το βουλώσει στα σίγουρα και επίσης του θύμισε πως ξέρει για τα ντήλια που κάνει ώστε να συμπληρώνει το εισόδημα του. «Τι να κάνω βρε θεία, ένα στόματα έχω να θρέψω. Από μικρός ορφάνεψα, δε γέλασα μια μέρα, ο δόλιος δεν εγνώρισα μανούλα και πατέρα» της είπε ο ανεψιός. «Μην ανησυχείς αγόρι μου καταλαβαίνω, αρκεί να καταλαβαίνεις κι εσύ!» του είπε αυτή και ο ανεψιός κούνησε τρεις φορές το κεφάλι καταφατικά.

Δυστυχώς για την Μπέατρις, ενώ όλα φάνηκαν να δουλεύουν ρολόι, την τελευταία στιγμή, όπως είδαμε στο επεισόδιο 7, ο Φομπ και ο Μπράσιν αντί ο ένας να πάει στο χώμα κι άλλος στη φυλακή, αναγνωρίσαν την εξ αίματος συγγένεια τους. Ως γνωστό το αίμα νερό δε γίνεται αλλά ούτε και το νερό αίμα. Οι επιστήμονες ακόμα ερευνούν αυτό τον άλυτο γρίφο και το μόνο που μέχρι στιγμής έχει επιτευχθεί είναι να γίνει το νερό κρασί, από την ερευνητική ομάδα του διάσημου βιογεννετιστή Χέσους Κρίστους. «Τουλάχιστον στο χρώμα είμαστε κοντά, εις υγείαν!», είχε πει τότε ο Χέσους στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε μετά το μεγαλειώδες επιστημονικό επίτευγμα. Στη συνέχεια ο Χέσους και η ομάδα του, παράτησαν τις απόπειρες μετατροπής του νερού σε αίμα και άνοιξαν τη διάσημη βιομηχανία οίνου «JesusHollySpirits Co. Φυσικά τα κρασιά της JHS Co. είχαν χαμηλό κόστος παραγωγής αλλά ήταν κακίστης ποιότητας όπως διάφοροι γευσιγνώστες κατά καιρούς παρατήρησαν. Κανένα πρόβλημα όμως, μια και δεκάδες μαγαζιά αγόραζαν κρασί από αυτή την εταιρία και το πουλούσαν ακριβά στους αδαείς πελάτες τους.

Τι ακολούθησε μετά την αποτυχία του σχεδίου της χαροκαμένης μάνας του Φομπ και πρώην ερωμένης του υπουργού Μπράσιν, Μπεατρίς?

Τι σχέδιο κατέστρωσε η Γερτρούδη και ο Πέτκο για να εκδικηθούν τα δίδυμα Τζούντι και Τάκη, παιδιά του Μπάμι Πάμι?

Ποιος είναι ο μυστηριώδης Χίρο και ποια η σχέση του με τη Τζούντι και τον Τάκη?

Τι θα κάνει ο Μπράσιν ύστερα από την απρόσμενη συνάντηση με τον γιο και παραλίγο φονιά του, Φομπ και κατόπιν του αισχρού εκβιασμού του από τον επιχειρηματία Μπάμι Πάνι?

Θα υποκύψει άραγε ο Μπάμι Πάνι στις πιέσεις του κινεζικού ιμπεριαλισμού ή θα ορθώσει το ανάστημα του σαν τη ρωμιοσύνη?

Πόσα απίδια βάνει ο σάκος?

Που εξαφανίστηκε ο Τζων Αυλακιώτης?

Θα κωλώσει η κυβέρνηση να κατεβάσει το ασφαλιστικό ή θα μας πιάσει κότσο?

Αυτά (και ίσως λιγότερα από αυτά) τα ερωτήματα θα βρούνε τη λύση τους στη δεύτερη σαιζόν του επιτυχημένου σήριαλ «η οδύσσεια ενός απολυμένου» (γιατί ανανεώσαμε το συμβόλαιο μας με το παρόν blog). Μέχρι τότε βιώστε την αγωνία, ξαναδιαβάστε τα παλιά επεισόδια, χαρίστε τα σε αγαπημένα πρόσωπα και αποφύγετε τους πολλούς κουραμπιέδες.


End of Season ONE

[to be continued…]





Πόσο πάει η συμπάθεια στον κόσμο του εμπορεύματος?

16 12 2007

jgleason.jpg

Ως γνωστόν τα χριστούγεννα είναι γιορτή που η αγάπη για τους συνανθρώπους μας ξεχειλίζει, όπως ξεχειλίζουν και οι βιτρίνες με τα εμπορεύματα, όπως ξεχειλίζουν οι εφημερίδες από τα διαφημιστικά φυλλάδια. Σε ένα από τα φουλ-διαφήμιση-περιοδικά κυριακάτικης εφημερίδας πέτυχα τις εξής διαφημιστικές καταχωρήσεις της ίδια εταιρίας:

Τα δώρα μας ξεκινούν από 5,90 (έτσι ώστε να μην ξεχάσεις κανέναν) και φτάνουν στα 211ευρώ (για αυτόν που είναι αξέχαστος).

(και το καλύτερο)

Τα δώρα μας ξεκινούν από 7ευρώ (για αυτούς που απλά συμπαθείτε) και φτανουν στα 398ευρώ για κάποιον που είναι πραγματικά σημαντικός (ο εαυτός σου για παράδειγμα)





Βρέθηκε το χαμένο χειρόγραφο του Σάκη Βαριέσιου

14 12 2007

Βρέθηκε το χαμένο χειρόγραφο του Σάκη Βαριέσιου

της Καρί Μιουρί

dscn5059.jpg

Εδώ και δεκαετίες ήταν γνωστό ότι ο διάσημος περιηγητής, αγγειοπλάστης, μουσικός και λιποτάκτης διεθνιστής Σάκης Βαριέσιος (1881-1948) είχε αφήσει ένα χειρόγραφο με το απαύγασμα των ερευνών του πάνω στη μιζέρια της προλεταριακής κατάστασης και τις δυνατότητες κατάργησης της. Ο ίδιος ο Βαριέσιος στο περιθώριο ενός από τα δεκάδες ημερολόγια του είχε σημειώσει: «Εύρηκα! Εάν εν σώμα βυθιστεί εις το ύδωρ τότε γίνεται μούσκεμα». Ερευνητές και μελετητές του έργου του σπαζοκεφάλιαζαν εδώ και δεκαετίες για να ανακαλύψουν το χαμένο χειρόγραφο ώστε να λύσουν τον κώδικα της παραπάνω μυστηριώδους έκφρασης του Βαριέσιου. Το πρόβλημα θεωρείτο από πολλούς αντίστοιχο της επίλυσης του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά.

Εν τέλει το έγγραφο ανακαλύφθηκε σε ένα από τα τρία συρτάρια του γραφείου της τελευταίας κατοικίας του Βαριέσιου. Την ανακάλυψη πραγματοποίησε μια καθαρίστρια που ήταν έτοιμη να το πετάξει στα σκουπίδια αν δεν τη σταματούσε η μια και μοναδική φράση που ήταν γραμμένη στο χειρόγραφο. Διαβάζοντας το χειρόγραφο του Βαριέσιου η καθαρίστρια παράτησε τα σύνεργα της και κατέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά φωνάζοντας: «Εύρηκα!».Ο φύλακας του διατηρητέου σπιτιού του Βαριέσιου ενημέρωσε για το γεγονός αυτό τους υπεύθυνους επιστήμονες οι οποίοι αμέσως αντιλήφθηκαν ότι η καθαρίστρια είχε βρει τυχαία το χαμένο χειρόγραφο. Κατόπιν τριών εβδομάδων χημικής και ψηφιακής επεξεργασίας του χειρόγραφου κατάφεραν να αναγνώσουν την περίφημη φράση του Βαριέσιου: «Απεργώ άρα υπάρχω!». Αμέσως μετά την ανάγνωση της φράσης οι ερευνητές του έργου του Βαριέσιου αρνήθηκαν να εργαστούν ξανά και στις ερωτήσεις των προϊσταμένων τους για τους λόγους που τους οδήγησαν σε μια τέτοια απόφαση, απαντούσαν με ακατάληπτες φράσεις του τύπου : «Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός» και «Ξέφευγε απ’ τα σύρματα ο τρελός λαγός», προκαλώντας αγανάκτηση στους προϊσταμένους τους .

Το Υπουργείο Έρευνας και Τεχνολογίας κλείδωσε το χειρόγραφο σε χρηματοκιβώτιο ασφαλείας ώστε να μην προκληθούν άλλες διαρροές του επιστημονικού του προσωπικού.

 

(εφημερίδα «Το Ξεστράβωμα», 14 Δεκεμβρίου 2007)





Η οδύσσεια ενός απολυμένου-episode 8: Αρθούρε Ρεμπώ, απόψε θα μπω, στο μεθυσμένο σου καράβι

10 12 2007

8. Αρθούρε Ρεμπώ, απόψε θα μπω, στο μεθυσμένο σου καράβι

rimbaud.jpg

Ο Τάκης μόλις είχε παρκάρει τη μαύρη μερσεντές και έβλεπε στην οθόνη του κινητού τη φωτογραφία της Τζούντι. Τον καλούσε. Κλείδωσε το αμάξι και απάντησε.

-Τι έγινε?

-Τι να γίνει, ο πατέρας τον πήρε και τον εκβίασε για να περάσει το νομοσχέδιο.

-Και αυτός?

– Ο μαλάκας ο Μπράσιν μου το έκλεισε. Ακουγόταν αγχωμένος είπε πως θα μου τηλεφωνήσει αυτός…Τάκη μήπως είναι ώρα να προχωρήσουμε στο σχέδιο βήτα?

-ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ! Πρώτα να μιλήσεις με τον υπουργό, να δεις τι σκέφτεται να κάνει, να δούμε πόσο χρόνο έχουμε μπροστά μας και ύστερα θα επανεκτιμήσουμε την κατάσταση.

-Εντάξει Τάκη, πάντως δεν αντέχω άλλο…πρέπει να τελειώνουμε με τον πατέρα. Η φωνή της έσπασε. Είχε βουρκώσει.

-Ηρέμησε, ηρέμησε…όλα θα πάνε καλά, στο υπόσχομαι.

-Καλά Τάκη.

-Και σταμάτα να με λες Τάκη, δεν είναι ανάγκη να παίζουμε αυτό το παιχνίδι και μεταξύ μας. Έτσι κι αλλιώς οι αλλαγές δεν μας έβγαλαν σε καλό. Πάω για μια παρτίδα τένις. Θα μιλήσουμε αργότερα από κοντά.

-Καλά Τζούντι, σε αγαπώ.

-Κι εγώ, γεια σου τώρα.

-Γεια.

Η Τζούντι και ο Τάκης ήταν δίδυμα. Η μάνα τους πέθανε στη γέννα. Ο πατέρας τους ήταν πάντα σε δουλειές, τους έβλεπε μόνο τις Κυριακές και τις γιορτές (αν δεν έλειπε σε μπίζνες τριπ) και πάντα μπέρδευε τα ονόματα τους. Τα δίδυμα μεγάλωσαν με το υπηρετικό προσωπικό του Μπάμι Πάνι, τον Πέτκο και τη Γερτρούδη. Τα δίδυμα, όπως και ο Πέτκο και η Γερτρούδη μοιράζονταν κάτι κοινό: την ορφάνια.

Ο Πέτκο ήταν ο σοφέρ, ο κηπουρός, ο μπάτλερ και ο κουβαλητής του σπιτιού. Εξαιρετικός σκακιστής και κάπως περίεργος, θα μπορούσες να τον πεις και αλαφροΐσκιωτο. Είχε μεγαλώσει με την αδερφή της μάνας του σε ένα χωριό κάπου 150 χιλιόμετρα μακριά, βορειοανατολικά της πόλης. Την μάνα του τη σκότωσαν Έλληνες μακεδονομάχοι και τον πατέρα του Βούλγαροι κομιτατζήδες. Έτσι ορφάνεψε από μικρός και μάλλον για να ξεπεράσει τα ψυχολογικά παιδικά τραύματα επιδιδόταν στη μυθοπλασία. Έλεγε ιστορίες για βρικόλακες και για αόρατες γυναίκες. Η αγαπημένη του ιστορία ήταν για ένα φίλο του που τον είχε χτυπήσει μια κοτρόνα στο κεφάλι καθώς οι δυο τους παίζανε σκάκι. Ξεκόλλησε από ένα τοίχο τον βρήκε στην καρκάλα και ο Τράικο, ο φίλος του Πέτκο, πέθανε. Καθώς προετοιμάζονταν η ταφή, ο νεκρός ξαφνικά ανασηκώθηκε, τρομοκρατώντας τους παρευρισκόμενους, που το έσκασαν τρέχοντας προς όλες τις κατευθύνσεις. Φώναξε με το όνομα του τον καρδιακό του φίλο που είχε κοκαλώσει: «Πέτκο! Πέτκο! Βγάλε με από ’δω και πάμε να συνεχίσουμε την παρτίδα, σε τρεις κινήσεις θα σου έκανα ματ!». Ο Πέτκο ισχυρίζονταν ότι ο φίλος του έζησε άλλα δέκα χρόνια και ότι όντως, ο Τράικο, σε τρεις κινήσεις του έκανε ματ . Τα δίδυμα τον κοιτούσαν πάντα με δέος όταν έλεγε την ιστορία του και ένα ρίγος ανέβαινε από τη ραχοκοκαλιά και απλώνονταν στις μικρές τους ωμοπλάτες.

«Νεκροφάνεια, αγαπητέ μου» του απαντούσε η Γερτρούδη, «Νεκροφάνεια». «Επιτέλους Πέτκο, παράτα τη μεταφυσική και αντίκρισε κατά πρόσωπο τις υλικές σχέσεις, μην τρομάζεις τα παιδιά». Ο Πέτκο, μουρμούριζε κάτι σε μια ξεχασμένη γλώσσα και έφευγε. Του την έσπαγε λίγο η Γερτρούδη εξαιτίας της ψυχρής λογικής της, αλλά τη σεβόταν και την αγαπούσε, τόσα χρόνια δούλευαν μαζί και μαζί μεγάλωναν τα δίδυμα. Άλλωστε δικά τους παιδιά δεν είχαν, ούτε είχαν παντρευτεί. Ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτερη του. Γερμανοεβραία, ορφανή και αυτή, διάβαζε ακατάπαυστα όταν είχε ελεύθερο χρόνο και μιλούσε τέσσερεις γλώσσες. Η Γετρούδη ήταν η μαγείρισσα, έκανε όλα τα μαστορέματα (ηλεκτρολογικά, υδραυλικά, μερεμέτια) πιάνανε τα χέρια της και απήγγειλε από στήθους Rimbaud και ολόκληρα αποσπάσματα από τα Grundrisse. Αυτοί οι δυο ξένοι είχαν αναλάβει την ανατροφή των παιδιών και τα του σπιτιού. Τον Μπάμι τον μισούσαν, αλλά τα παιδιά τα αγάπησαν. Στην αρχή τουλάχιστον.

Παρότι οι δυο υπηρέτες έκαναν ότι μπορούσαν για να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά, τα τραύματα που ο πατέρας τους, τους είχε δημιουργήσει, ήταν ανεπούλωτα. Και όλα άρχιζαν με το μπλέξιμο των ονομάτων. Τον Τάκη τον αποκαλούσε συνέχεια Τζούντι και την Τζούντι, Τάκη. Ξεχνούσε τα γενέθλια τους και δυο συνεχόμενες φορές που τα είχε πετύχει στο δρόμο κοντά στο σπίτι του να παίζουν, τα έδιωξε κλοτσηδόν, νομίζοντας πως πρόκειται για αλητάκια. Όταν έγιναν 10 ετών τα έστειλε σε ένα οικοτροφείο στην Ελβετία για να ανατραφούν με καθώς πρέπει μεθόδους και να σπουδάσουν, πράγμα που τους απομάκρυνε από την ευεργετική φροντίδα της Γερτρούδης και του Πέτκο. Η απαράδεκτη συμπεριφορά του είχε σαν αποτέλεσμα τα δυο παιδιά να γεμίσουν με μίσος για τον μοναδικό συγγενή εξ’ αίματος που διέθεταν και να μετατραπούν σε δυο άκρως κομπλεξικούς ανθρώπους. Όταν επέστρεψαν, σχεδόν είκοσι πέντε χρονών, είχαν γίνει ανυπόφοροι και απότομοι. Φίλους δεν είχαν και στον Πέτκο και τη Γερτρούδη φέρονταν απολυταρχικά και υπεροπτικά, έχοντας σβήσει κάθε γλυκιά ανάμνηση από το κοινό τους παρελθόν. Χρόνο με το χρόνο γινόταν όλο και πιο μαλακισμένα και μισούσαν όλο και πιο πολύ τον πατέρα τους, τρώγοντας παράλληλα όσο περισσότερα χρήματα μπορούσαν σε ανώφελες διασκεδάσεις και κοσμικές συναντήσεις.

Κάποια χριστούγεννα και ενώ η Γερτρούδη σερβίριζε το πλουσιοπάροχο γεύμα και ο Πέτκο γέμιζε τα ποτήρια των καλεσμένων με ακριβό κόκκινο κρασί, κατά λάθος της γλίστρησε από το μια μεγάλη πιατέλα με σολομό αλά κρεμ με σπαράγγια Βουργουνδίας, ένα κομματάκι και έπεσε πάνω στο σακάκι ενός διάσημου καλεσμένου. Την ίδια στιγμή, σατανική σύμπτωση, ο Πέτκο όντας απρόσεκτος, λέρωσε με μια σταγόνα κρασί την τουαλέτα μιας άλλης, υψηλά ιστάμενης, καλεσμένης. Ήταν ο διάσημος τραγουδιστής Μάικλ Χατζητζόν (γνωστός για τις απερίγραπτες ιδιοτροπίες του και για τη φαρμακερή γλώσσα του) και η υπουργός εσωτερικών Μαριέτα Μπατσάκη (γνωστή για την αμείλικτη αντιμετώπιση της εγχώριας τρομοκρατίας) . Αμέσως ξίνισαν την μάπα τους. Η Τζούντι και ο Τάκης, ως σωστοί οικοδεσπότες, άρχισαν να φωνάζουν και να ξεφτιλίζουν μπροστά σε όλους τους καλεσμένους, τους υπηρέτες, αποκαλώντας τους άχρηστους, ακαμάτηδες, τεμπέληδες και κακογερασμένους προλετάριους. Ο Τάκης, με ύφος αρχιεπισκόπου, πρόσθεσε πως θα τους κατακρατηθούν δυο μηνιάτικα για την άθλια συμπεριφορά τους. Οι δυο υπηρέτες έσκυψαν το κεφάλι, βράζοντας από οργή. Οι δυο λερωμένοι καλεσμένοι ψέλλισαν κάτι «δεν ήταν ανάγκη, καλά τους τα ’πατε» και αφού ακολούθησε ένα θερμό χειροκρότημα για την ένδειξη πυγμής των οικοδεσποτών, η βραδιά συνεχίστηκε χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις.

Την ίδια άναστρη νύχτα, αφού όλοι οι καλεσμένοι και οι οικοδεσπότες έφυγαν για να συνεχίσουν μέχρι πρωίας σε κάποιο σκυλάδικο, αφού ο Πέτκο και η Γερτρούδη καθάρισαν και τακτοποίησαν, έβαλαν να παίζει χαμηλά το myself when Im real, άνοιξαν ένα 15άρι malt και γέμισαν δυο ποτήρια με πάγο, άναψαν τσιγάρο και κάθισαν αντικριστά στο σαλόνι.

-Νομίζω πως ξεχείλισε το ποτήρι, είπε η Γερτρούδη με μια θανατηφόρα ηρεμία.

-Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, πρόσθεσε με ένα ελαφρύ εκνευρισμό ο Πέτκο και ρούφηξε μια μεγάλη γουλιά από το ποτό του.

-Λοιπόν?

-Λοιπόν?

-Σε παρακαλώ, Πέτκο, μην επαναλαμβάνεις αυτά που λέω.

-Συγγνώμη. Τι θα κάνουμε?

-Έχω σχέδιο. Θα τους γαμήσουμε την παναγίτσα! είπε ξερά η Γερτρούδη και ήπιε μονορούφι το ουίσκι της…

[to be continued…]





Οι συνέπειες της διαφήμισης

6 12 2007

p1100074.jpg

Μπαίνει στο σπίτι

-Μου μυρίζει θαύμα γεύση, μου μυρίζει θαύμα γεύση! Με Νέα Στρυχνίνη έπλυνες?

-Ναι γιατί κάνει τα τζάμια αόρατα και ευωδιάζει η χέστρα!

-Αχ, πόσο λατρεύω το χρώμα των μαλλιών μου!

-Και ’γω φόρεσα μια νέα ειδική σερβιέτα με προωθητικά αέρια…δες πετάω…ΩΧ!

Χτυπάει το κεφάλι της στο ταβάνι

-Μην ανησυχείς θα λουστείς με σαμπουάν μπύρας και θα δεις.

Της χαϊδεύει το τραύμα

-Αχ είναι μεθυστικό, χθες ήπια δυο μπουκάλια.

Ανοίγει τα ρουθούνια της και ρουφάει.

-Α, γι’ αυτό έχεις τόσο αστραφτερό χαμόγελο?

-Ναι, αγόρασα το νέο επαναστατικό σπρέι για μύκητες ποδιών.

-Τέλεια, τώρα θα κλάνεις και θα μυρίζει μέντα και ινδοκάρυδο.

-Πόσο μ’ αρέσει ο καινούριος σου ηλεκτρικός αρχιδοξύστης με ευκολία στο χειρισμό και εγγυημένη απόδοση.

-Μόνο 9.999.999,9999 ευρώ σε 25 εκατομμύρια δόσεις, με κυμαινόμενο επιτόκιο. Τώρα είμαι σίγουρος για τον ανδρισμό μου.

Καμαρώνει

-Τι υπέροχος αυτό ο σκελετός σου από ανοδιωμένο αλουμίνιου!

-Χρυσή μου ζηλεύω το ενσωματωμένο σύστημα υδρορροής σου!

-Ναι μωρό μου. Πρόσφατες κλινικές μελέτες έχουν καταλήξει ότι η προσπάθεια απώλειας βάρους μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά αφαιρώντας μερικά άχρηστα οστά από τους μηρούς και τα πλευρά!

-Υπέροχα, αυτό σημαίνει πως θα έχεις και αθόρυβη λειτουργία. Καμιά φορά χρειάζεται να συνδυάζεις τη συμβατικότητα με την πρόοδο

Περπατάει και δεν ακούγεται τίποτα

-Βασίζεται στην πρωτοπορία της βιομηχανικής διέγερσης που γυμνάζει το σώμα, ενδυναμώνοντας το μυϊκό σύστημα και μειώνει το περιττό λίπος.

-Θεέ μου, αυτό είναι ιδανικό για μασάζ και χαλάρωση σε ελάχιστο χρόνο!

-Εξαφανίζει και το τοπικό πάχος από τους λοβούς των αυτιών!

Πιάνει τα αυτιά της

-Τέλεια, τώρα το απόλυτο στην κουζίνα μας είναι εφικτό!

Χαμογελάει ικανοποιημένος

-Αγάπη μου αφού το ξέρεις, ποτέ δεν είναι αργά να φροντίσουμε για τη σύνταξη μας. Αποταμιεύουμε το μισό μισθό μας κάθε μήνα και έτσι εξασφαλίζουμε την ποιότητα ζωής που επιθυμούμε για το μέλλον και έχουμε και δυνατότητα υπεραποδόσεων!

-Σε λατρεύω, πόσο έξυπνη είσαι αλλά και εγώ μας σκέφτηκα. Με το επενδυτικό-συνταξιοδοτικό πρόγραμμα χαρίζω στον εαυτό μου και στην αγαπημένη μου, ένα ξεχωριστό δώρο. Έχει και δυνατότητα είσπραξης του ποσού και με τη μορφή σύνταξης αλλά και προνομιακό μηχανισμό μνήμης των αποδόσεων!

Αγκαλιάζονται

-Πάμε να ξαπλώσουμε γλυκέ μου στο καλύτερο στρώμα στον κόσμο. Με χρήση φυσικών υλικών σε πέντε επίπεδα! Εξαιρετική ελαστικότητα!

-Πάμε, όμως είναι αναμφισβήτητα νόστιμο και ποιοτικό?

Υπάρχει αμφιβολία στο βλέμμα του

-Μα τι λες καλέ μου. Καταρρίπτει έναν μύθο: η γυναικεία τριχόπτωση δεν είναι πλέον ταμπού. Φαντάσου και θέρμανση και ψύξη και καθαρισμό αέρα για ολόκληρο το σπίτι σε τιμή που δεν φαντάζεσαι.

Τον καθησύχασε

-Ε, τότε ας μη χρονοτριβούμε. Μόνο να πάρουμε λίγα Hapi Plus με 124 βιταμίνες, 564 μέταλλα και ιχνοστοιχεία και το συνένζυμο Κ08 για να έχουμε μια ισορροπημένη διαστροφή πλούσια σε ασύρματο εξοπλισμό, εκχυλίσματα βήτα-καροτίνης και πεντάθυρο αμάξωμα.

-Ω, ζουζούνι μου πάντα σκέφτεσαι τα δυσάρεστα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης αλλά έχω αντικαταστήσει το θερμοστάτη χώρου με ένα ζευγάρι πολυεστιακά γυαλιά και δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς.

Εκπλήσσεται

-Μα πως τα προλαβαίνεις όλα αγάπη μου?

-Αχ, χαζούλη. Ξεχνάς πως έχω τεράστια αντοχή σε ανεμοπίεση και ανοιχτό αυτόματο μηχανισμό, ορατό και από τις δυο όψεις?

-Είσαι τέλεια!

Την φιλάει

Είναι ευτυχισμένοι

 





Η οδύσσεια ενός απολυμένου-episode 7: Αρχίζει για μας μια καινούρια ζωή

4 12 2007

Λόγω της απεργίας των σεναριογράφων του Hollywood καθυστέρησε η προβολή του έβδομου επισοδείου. Δυστυχώς αυτοί οι αχάριστοι δε σκέφτονται το κοινό που περιμένει με αγωνία την εξέλιξη του σήριαλ. Έτσι αναγκαστήκαμε να αναθέσουμε την συγγραφή αυτού του επισοδείου στον μπούμαν, ώστε να μην απογοητεύσουμε το κοινό μας.

7. Αρχίζει για μας μια καινούρια ζωή

1or47b.jpg

Στην πολυτελή σουίτα, στον έβδομο όροφο του ξενοδοχείου Χάμιλτον, ο υπουργός εθνικής οικονομίας και απασχόλησης, Μπράσιν, πεσμένος στο πάτωμα, ξαφνιασμένος αλλά και φοβισμένος, έβλεπε μπροστά του τον νίντζα, έτοιμο να του επιτεθεί. Τη στιγμή εκείνη χτύπησε το κινητό του τηλέφωνο.

-Σήκωσε το και μίλα κανονικά. Αν πεις καμιά μαλακία σε έφαγα λάχανο, είπε απειλητικά ο νίντζα.

-Μάλιστα…έκανε χεσμένος ο Μπράσιν και απάντησε το τηλέφωνο. Εμπρός?

-Εδώ Τζούντι. Μήπως μίλησες με τον πατέρα μου?

-Ναι, πριν από λίγη ώρα.

-Και?

-Και με εκβιάζει να περάσω το νομοσχέδιο άμεσα!

-Καλά είπε ο Τάκης. Μουρμούρισε η Τζούντι.

-Τι?

-Τίποτα. Τι θα κάνεις?

Ο νίντζα έκανε νόημα στον Μπράσιν να το κλείσει.

-Άκου, αυτή τη στιγμή έχω πιο άμεσα και σοβαρά προβλήματα. Θα σε πάρω εγώ μετά. Είπε ο Μπράσιν και της το έκλεισε.

Η Τζούντι έμεινε με το ακουστικό στο χέρι και σκέφτηκε «αϊ πηδήξου με κάνα νεροχύτη ρε στραβάδι» και αμέσως πήρε τον Τάκη.

-Ήρθε το τέλος σου υπουργέ, είπε ο νίντζα αμείλικτος.

-Σου δίνω τα διπλάσια από αυτά που σε πλήρωσαν για να με σκοτώσεις, έκανε απελπισμένα ο Μπράσιν.

-ΧΑ! ΧΑ! ΧΑ! ας γελάσω, γέλασε ο νίντζα. Αυτό που μου έκανες δεν ξεπληρώνεται με χρήμα. Μόνο με αίμα ξεπληρώνεται.

-Τα τριπλάσια λεφτά και είκοσι λίτρα αίμα όμικρον αρνητικό που δίνει σε όλους, συνέχισε την προσπάθεια του ο Μπράσιν.

-ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΔΙΣΤΑΚΤΕ!!! Ούρλιαξε ο νίντζα. Αυτό που μου έκανες, αυτή η αποκάλυψη πέταξε τη ζωή μου στα σκουπίδια. Γιατί ζωή είναι οι άλλοι και ζωή είναι όταν οι άλλοι σ’ ακουμπάν και όταν γυρνούν προς εσένα τα σώματα των ανθρώπων.

-Μια στιγμή, μια στιγμή…σε παρακαλώ…σε ικετεύω…θέλω να ξέρω τουλάχιστον το γιατί.

-ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΗΞΕΡΟ?!!!

-Δεν τον κάνω…ΕΙΜΑΙ. Είμαι ανήξερος…και όταν περνούσα τα μέτρα μείωσης των μισθών για να ανακάμψει η οικονομία και όταν επέκτεινα το ωράριο των καταστημάτων για να μπορούν να ψωνίζουν οι καταναλωτές και όταν συμφωνούσα να μπουν μερικές φωτιές σε δασικές εκτάσεις ώστε να προχωρήσουν τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα και όταν αύξησα τον φόρο προστιθέμενης αξίας για να σωθεί η χώρα από τα ελλείμματα και όταν παρατούσα την Μπεατρίς μένα παιδί στην κοιλιά γιατί έπρεπε να κάνω το διδακτορικό μου…ναι…ναι…ναι…χίλιες φορές ανήξερος…ΑΝΗΞΕΡΟΣ!!!

Παραληρούσε ο υπουργός κλαίγοντας με μαύρο δάκρυ

-Την ποια παράτησες? Ρώτησε ο νίντζα.

Ο Μπράσιν συντετριμμένος ψιθύρισε «την Μπεατρίς» μέσα από δάκρυα και μύξες. Ο νίντζα πάγωσε. Ύστερα με μια κίνηση τράβηξε τη μάσκα από το πρόσωπο του. Τα μάτια του είχαν γεμίσει δάκρυα. Ο υπουργός σήκωσε το κεφάλι του και τον κοίταξε.

-Αυτά τα μάτια…είπε με σπασμένη φωνή.

-ΠΑΤΕΡΑΑΑΑΑ!!! Ω ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΙ ΠΗΓΑ ΝΑ ΚΑΝΩ!!!

-ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ? φώναξε ο υπουργός καταλαβαίνοντας πως αυτά τα μάτια ήταν ολόιδια με τα μάτια της γυναίκας που είχε παρατήσει.

Σηκώθηκε. Έπεσε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και φιλήθηκαν. Έσφιξε ο ένας τον άλλο και ξαναφιληθήκαν. Σε λίγο κόπασαν τα δάκρυα και τα χαμόγελα αντικατέστησαν τη συγκίνηση.

-Νόμιζα ότι ο πατέρας μου είχε πεθάνει. Η μάνα μου, μου είχε πει πως ήταν ναυτικός και στο πρώτο του ταξίδι του έτυχε ναύλος για το νότο. Κάπου εκεί το καράβι έπαθε βλάβη και το πλήρωμα πνίγηκε. Μάλιστα μου είχε δώσει και μια φωτογραφία του. Την κρατούσα πάντα κάτω από το μαξιλάρι μου.

-Αχ γιε μου, να ήξερες πόσο σε σκεφτόμουνα, τουλάχιστον τρεις φορές την βδομάδα, αλλά λόγω της θέσης μου δεν μπορούσα να είμαι κοντά σου.

-Πατέρα, πατέρα, τώρα είμαστε μαζί…πως όμως φτάσαμε μέχρι εδώ? Παραλίγο να σε καθαρίσω.

-Έλα τώρα παιδί μου μη σκοτίζεσαι με τέτοια πράματα. Σημασία έχει πως είμαστε μαζί. Θα διαλευκάνουμε το μυστήριο. Έλα κάτσε δίπλα μου. Πως σε λένε αγόρι μου όμορφο?

-Φομπ, μπαμπάκα.

-Θες μια γραμμούλα?

[to be continued…]