Κοινωνικαί Πληγαί

25 04 2008

Ένεκα της μεγαλύτερης εορτής της χριστιανοσύνης (είναι πολύ εντυπωσιακότερη η ανάστασις από την γέννηση) αναδημοσιεύουμε κολάζ-κύρηγμα του επισκόπου Αυγουστίνιου Ν. Καντιώτου, Μητροπολίτου Φλωρίνης. Πρόκειται δια αποσπάσματα κείμενων τα οποία περιέχονται στη συλλογή συντόμων κηρυγμάτων : ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΠΛΗΓΑΙ (έκδοσις Ε΄, Ορθόδοξος Ιεραποστολική Αδελφότης-Ο Σταυρός, Αθήναι 1994). Στο παρακάτω περιέχονται αποσπάσματα από τας πληγάς: πολυτέλεια, γυμνισμός, πάρτυ, μαγεία, ανωνυμογραφία, οκνηρία, περιέργεια και πορνογραφία.

Καλό Πάσκα.

Η δουλειά, αγαπητοί μου, όπως είπαμε στην προηγούμενη ομιλία μας, είνε νόμος της ζωής, είνε εντολή του θεού. Όλοι και όλες που είνε υγιείς, πρέπει να δουλεύουν. Κανένας χωρίς δουλειά. (είναι υπέρ της πλήρους απασχόλησης )

Αλλά όσο ωφέλιμη και αναγκαία είνε η δουλειά, τόσο ωφέλιμη και αναγκαία είνε και η ανάπαυσις. Δεν μπορεί ένας άνθρωπος να δουλεύει συνέχεια, χωρίς καμμιά ανάπαυσι. Ατσάλι νάνε, θα λυγίση. Μια μηχανή για να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, πρέπει κάπου-κάπου να σταματά, να την κοιτάζεις, να την λαδώνης, για να μπορέση να συνεχίση τη δουλειά της. Έτσι είνε και το ανθρώπινο σώμα. Μηχανή είνε, μηχανή ανώτερη από τις άλλες μηχανές που κάνει ο άνθρωπος. Μηχανή με διάφορα καταπληκτικά όργανα. Αν προσέχουμε λοιπόν μια μηχανή, πολύ περισσότερο πρέπει να προσέξουμε την υπέροχη αυτή μηχανή που λέγεται ανθρώπινο σώμα. Δουλειά λοιπόν, αλλά και ανάπαυσις,. Δουλειά τις καθημερινές αλλά και ανάπαυσις την Κυριακή. (μόνο?)

Η γυναίκα στο σημείο αυτό άρχισε να κλαίει. Με τρεμμάμενο χέρι βγάζει από την τσέπη της γράμμα του αντρός της και μου το δίνει να το διαβάσω. Το διαβάζω. Ο άντρας γράφει σκληρά. Παίρνοντας ως γεγονός τα λόγια της ανωνύμου επιστολής ελέγχει τη γυναίκα για την αισχρή τάχα διαγωγή της και στο τέλος γράφει ότι είνε αποφασισμένος να πάρει διαζύγιο. ( Ωστόσο, η Φλώρα ήταν η ίδια η ανώνυμη επιστολογράφος, βαθιά μέσα της ήθελε αυτό το διαζύγιο)

Άλλ’ αυτή η γύμνια του ανθρώπου είνε πρόοδος, είνε εξέλιξις και πολιτισμός; Όχι, χίλιες φορές όχι! Δεν είνε πρόοδος και εξέλιξις είνε οπισθοδρόμησις. Μόνο στη ζούγκλα οι άγριοι περπατούν γυμνοί, και πάλι όχι τελείως γυμνοί, κάτι φορούν και σκεπάζουν το κορμί τους, η δέρματα ζώων ή πλατεία φύλλα δέντρων. Τελείως γυμνοί δεν παρουσιάζονται. Έχουν κι αυτοί το αίσθημα της ντροπής. (Παράδειγμα ο Ταρζάν και η δικιά του)

Η εργασία εντολή στον παράδεισο. Η εργασία εντολή έξω απ’ τον παράδεισο. Η εργασία εντολή απ’ τον παράδεισο. Η εργασία δίνεται για Τρίτη φορά σαν εντολή του Θεού και συμπεριλαμβάνεται στο δεκάλογο. «Εξ ημέρας έργα, θα εργάζεσαι έξι μέρες, και την εβδόμη θα αναπαύεσαι από τα έργα σου και θα την αφιερώνης στο Θεό» (Εξόδ. 20, 9-10). ( η εργασία είναι χαρά, η εργασία απελευθερώνει και άλλα τέτοια ωραία)

Γυμνοί στους δρόμους! Φαίνεται απίστευτο; Αλλ’ έπρεπε να το περιμένουμε. Η αμαρτωλή εξέλιξις της κοινωνίας εκεί θα καταντούσε. Γιατί το κακό, το κάθε κακό, δεν φαίνεται απ’ την αρχή σ’ όλη του τη δύναμη και έκστασι. Αρχίζει από τα μικρά και προχωράει και φτάνει στα μεγάλα. Αυτό έγινε και με το γυμνισμό. Στην αρχή η μόδα πήρε το ψαλίδι κι έκοψε λίγο τη φορεσιά της γυναίκας. Άρχισαν να φαίνωνται γυμνά λίγο τα χέρια, λίγο τα πόδια και λίγο το στήθος. (ΑΙΣΧΟΣ, από τη Μύκονο πρέπει να ξεκίνησε το κακό, που ερχόταν αυτοί οι ξένοι και τσιτσίδι…ντρέπομαι να βάλω τέτοια λόγια στο στόμα μου)

Μια αδελφή μου κάποιος τη ζήτησε σε γάμο. Ενώ είχαμε συμφωνήσει να γίνη ο γάμος, ξαφνικά ο γαμπρός άρχισε να προβάλλη απαιτήσεις. Η τελευταία του απαίτησις ήταν να του κάνουμε έπιπλα αξίας σαράντα χιλιάδων δραχμών. (πες και για τα κουφώματα που ήθελε να είναι αλουμινίου, ο τσόγλανος )

Μακριά από μάγους και μάγγισες. Μακριά από μέντιουμ, από τον πνευματισμό, που κι αυτός είναι ένα είδος μαγείας. Η Π. Διαθήκη φωνάζει: Θάνατος σε όσους πάνε μάγους (Λευϊτ. 20,6) (που τους πάνε πάτερ? Εγώ μια φορά, γυρίζοντας από Χαλκιδική, είχα πάρει ωτοστόπ έναν μάγο, δούλευε πρωινά σαββατοκύριακου στη Νεράϊδα, κάνοντας μαγικά σε μαθητές δημοτικού. Την υπόλοιπη βδομάδα προσπαθούσε να ανακαλύψει τα κόλπα του Κόπερφιλντ. Ακόμα στη Νεράιδα δουλεύει)

Ένα πετραδάκι από ένα συγκεκριμένο ορυκτό, που λέγεται ουράνιο, κλείνει μέσα του τη δύναμη που λέγεται ατομική ενέργεια. Αυτή την ενέργεια αν την εκμεταλλευθή ο άνθρωπος όπως πρέπει, δεν θα υπάρχει ανάγκη πια από κάρβουνα και πετρέλαια. (Εμπλουτισμένη ορθοδοξία)

Αλλ’ εκτός από τα περιοδικά αυτά, δικά μας και ξένα, κυκλοφορούν μεταξύ των νέων και αισχρά καρτ-ποστάλ. Ακόμα δε, καθώς μας πληροφορεί ευλαβής κληρικός, υπάρχουν και τράπουλες, που πάνω στα χαρτιά παρουσιάζουν αισχρές και ακατανόμαστες σεξουαλικές εικόνες. (ο συγκεκριμένος κληρικός μου είναι γνωστός έπαιζε πόκα με τράπουλα τσόντα στο πίσω δωματιάκι του καφενείου του χωριού μου, λέει αλήθεια. Αλλά τα καρτ-ποστάλ είναι η μεγαλύτερη κατάρα)

Advertisements




Το κεφάλαιο ξέρει το παιχνίδι…

20 04 2008

Την παρακάτω διαφήμιση μου την έστειλε ο φίλος μου ο Βάουντε, με τον τίτλο που έβαλα στο ποστ. Αποδεικνύεται ένας εξαίσιος τροφοδότης θεμάτων και τον ευχαριστώ θερμά.

Επιτελούς (νόμιμο) free downloading 100 εκατομμυρίων τραγουδιών προσφέρει η itunes σε συνεργασία με την pepsi. Μουσική υπόκρουση της διαφήμισης, το τραγούδι των Clash, να μας υπενθυμίζει ότι ο νόμος (του κεφαλαίου) στο φινάλε πάντα νικάει. Ωστόσο, αυτό το «free» μόνο «free» δεν είναι , διότι για να κατεβάσεις τα τραγούδια πρέπει να αγοράσεις το αναψυκτικό. Περισσότερο μοιάζει με το «στα τρία σαμπουάν το ένα δώρο» ή «στα τόσα λίτρα βενζίνης σας χαρίζουμε ένα υπέροχο ποτήρι σαμπάνιας». Το κεφάλαιο ξέρει το παιχνίδι…ξέρει ότι η μουσική είναι ένα κομμάτι της κοινωνικής παραγωγής, και παρόλο που δεν πρόκειται για ένα απτό πράγμα, είναι μια μορφή παραγωγής που ανταποκρίνεται στην βασική ανάγκη των ανθρώπων για επικοινωνία. Δεν έχουν σημασία οι αξιολογικές κρίσεις, δηλαδή το αν η μουσική είναι τραγούδια της Λένας Πλάτωνος ή του Γιάννη Φλωρινιώτη. Σημασία έχει ότι εφόσον υπάρχει κόσμος που ακούει Πλάτωνος ή Φλωρινιώτη (ή και τα δυο) και κάνει χρήση αυτής της μουσικής για να επικοινωνήσει, το κεφάλαιο πρέπει να συμπεριλάβει αυτή τη χρήση εντός της επικράτειας του, να τα κάνει εμπορεύματα που είτε πωλούνται άμεσα, είτε πωλούνται έμμεσα (πάρε ένα αναψυκτικό και σου δίνουμε «δώρο» την δυνατότητα να κατεβάσεις 10 τραγούδια από το δίκτυο). Το κεφάλαιο επίσης ξέρει, ότι στο δίκτυο υπάρχει μια τεράστια ανταλλαγή υλικού (μουσική, ταινίες, κείμενα, φωτογραφίες κλπ) χωρίς να την διαμεσολαβεί το χρήμα, όπως και μια τεράστια παραγωγή λογισμικού και εφαρμογών που και πάλι αλλάζουν χρήστες χωρίς να υπόκεινται σε διαδικασία αγοροπωλησίας. Αν προσθέσουμε και το κομμάτι που δεν γίνεται μέσω δικτύου αλλά από χέρι σε χέρι, όπως αντιγραφή, δανεισμός, δώρα ανάμεσα σε φίλους ή δίκτυα ανθρώπων, βλέπουμε πως υπάρχει ένα κομμάτι αξιών χρήσης που εξακολουθεί να παραμένει εκτός χρηματικής διαμεσολάβησης. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι και τόσο «αντιεμπορευματικά» όσο φαίνονται. Γιατί όλη αυτή η παραγωγή και ανταλλαγή προϋποθέτει την παραγωγή και ανταλλαγή η οποία διαμεσολαβείται από το χρήμα. Για να το κάνω πιο λιανό, άμα δεν έχεις υπολογιστή, αν δεν έχεις ADSL, άμα δεν αγοράσουμε τα DVD ή το DVD recorder και όλα αυτά που χρειάζονται για να κάνουμε τις «παράνομες» ή «εκτός εμπορίου» πράξεις μας, όλος αυτός ο free κόσμος πάει περίπατο. Εδώ δεν θέλω φυσικά να υποτιμήσω αυτές τις πρακτικές στις οποίες κι εγώ επιδίδομαι για να καλύψω ένα μέρος των αναγκών μου, απλά θέλω να δω το θέμα σε όλη του την έκταση.

Υπάρχει ένας συνεχής πόλεμος ανάμεσα στην τάση του κεφαλαίου να υπάγει κάθε μορφή δραστηριότητας, κάθε σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στους ανθρώπους και από την άλλη υπάρχει ένας κοινωνικός πλούτος δραστηριοτήτων, σχέσεων και πραγμάτων που τείνει να διαφύγει από αυτή την υπαγωγή. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, η δραστηριότητα του free downloading εμπορευματοποιείται μέσω της προϋπόθεσης κατανάλωσης ενός συγκεκριμένου αναψυκτικού και ταυτόχρονα μας πλασάρεται ως κάτι free και νόμιμο που μεγαλόψυχα οι εταιρίες μας παρέχουν. Το κεφάλαιο ξέρει, πως δεν είναι δυνατόν να απαγορεύσει ή να διώξει ποινικά όλους όσους κάνουν free downloading μουσικής αλλά μπορεί να εξαναγκάσει ένα κομμάτι αυτών που κατεβάζουν μουσική χωρίς να πληρώνουν, τελικά να πληρώσουν ώστε να είναι «νόμιμο» να κάνουν free downloading. Έτσι κι αλλιώς το κεφάλαιο, μόνο να κερδίσει από αυτό έχει. Εδώ, η έννοια του «νόμιμου» δεν έχει να κάνει με το ότι ένας έγγραφος νόμος σου επιτρέπει να κάνεις την τάδε πράξη. «Νόμιμο» για το κεφάλαιο, με μια γενική έννοια, είναι οτιδήποτε παράγει κέρδος. Το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων ή το εμπόριο ανθρώπινων οργάνων δεν είναι παρεκτροπές από την κανονικότητα της οικονομικής δραστηριότητας. H κανονικότητα της οικονομίας είναι η βάση για τις παραπάνω «παρεκτροπές». Όλο το χρήμα που διακινείται στις «παράνομες» οικονομικές δραστηριότητες, αργά ή γρήγορα καταλήγει στις τράπεζες ή σε «νόμιμες» καπιταλιστικές δραστηριότητες, ώστε να ξεπλυθεί.

Επιστρέφοντας στη διαφήμιση, σημειώνω το γεγονός ότι οι διάφορες εναλλακτικές κουλτούρες-ταυτότητες που δημιουργούνται εντάσσονται στην επικράτεια του εμπορεύματος διατηρώντας τον εναλλακτικό τους χαρακτήρα. Έτσι, για κάθε εναλλακτισμό (και τσέπη) υπάρχουν και τα αντίστοιχα εμπορεύματα που τον ντύνουν. Σε ενδιαφέρει να συνεισφέρεις για την μάχη κατά του AIDS? Αγόρασε το τάδε lipgloss. Νοιάζεσαι για τους παραγωγούς του «τρίτου κόσμου»? Αγόρασε τα fairtrade εμπορεύματα τους. Ανησυχείς για τις επιπτώσεις των φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειές? Αγόρασε βιολογικά προϊόντα.

Το δίκαιο-εμπόριο, το «τσάμπα» κατέβασμα από το δίκτυο ή τα οικολογικά προϊόντα είναι μέρος της καπιταλιστικής οικονομίας. Για κάθε ταυτότητα (και για κάθε τσέπη) υπάρχουν και τα αντίστοιχα εμπορεύματα (νόμιμα ή παράνομα). Δυστυχώς χωρίς να επιτεθούμε στις σχέσεις παραγωγής, ακόμα και η πιο προωθημένη πρακτική κριτική του εμπορεύματος, όπως οι μαζικές λεηλασίες ή τα προλεταριακά «ψώνια», θα παραμένουν μόνο στιγμές λάμψεις στην απόλυτη νύχτα της οικονομίας.






A fine piece of melancholy

17 04 2008




Η Οδύσσεια ενός απολυμένου-episode 15: Τα ζόμπι δε βλέπουν Κουροσάβα

14 04 2008

Το σχέδιο εκδίκησης της Γερτρούδη και του Πέτκο πήγαινε καλά. Η αλλαγή φύλου των δίδυμων δεν είχε κανένα αποτέλεσμα ως προς το πρόβλημα μπερδέματος των ονομάτων τους από τον ίδιο τους τον πατέρα. Τυφλό μίσος γέμισε τις ψυχές των Τζούντι και Τάκη, τυφλό μίσος που οι επιδέξιοι υπηρέτες μπορούσαν να καθοδηγήσουν με ευκολία.

Η δεύτερη πράξη της εκδίκησης συμπεριλάμβανε τον όχι πλέον μυστηριώδη Χίρο. Η Γερτρούδη πλευρίζοντας την Τζούντι αμέσως μετά το αποτυχημένο οικογενειακό γεύμα της είπε:

-Έλα μικρή μου, μην κλαις…αφού το ξέρεις ο μπαμπάκας σου έχει πολλές δουλειές, η προσοχή του είναι πάντα στο καλό της επιχείρησης, ώστε να μη σας λείψει τίποτα…

-Μα τι λες τώρα, αυτός μόνο για την επιχείρηση του νοιάζεται εμάς μας έχει γραμμένους κανονικά, ούτε καν την αλλαγή φύλου κατάλαβε, πάλι μας μπερδεύει, είναι σαν να μην υπάρχουμε για αυτόν!

-Μα τι είναι αυτά που λες γλυκιά μου, ο μπαμπάς σου νοιάζεται για σας.

-Νοιάζεται? Αυτός ο μαλάκας όταν πήραμε τα πτυχία μας στο εξωτερικό και του τηλεφωνήσαμε να έρθει, μπέρδεψε, τάχαμου, σε ποια χώρα ήμαστε και έκλεισε εισιτήριο για αλλού, έτσι έχασε την ορκωμοσία και όταν τον ξαναπήραμε για να δούμε γιατί αργεί μας είπε ότι είναι στην Ταϊλάνδη.

-Στην Ταϊλάνδη;

-Ναι στην Ταϊλάνδη, και καλά στεναχωρήθηκε όταν έμαθε ότι δεν φοιτούσαμε σε πανεπιστήμιο της Ταϊλάνδης . Παπαριές! απλά είχε πάει για διακοπές και μας έγραψε.

-Μα τι λες τώρα, μήπως μπέρδεψε τα ονόματα των χωρών;

-Σου φαίνεται πιθανό κάποιος να μπερδέψει το Βέλγιο με την Ταϊλάνδη;

Για να μην τα πολυλογούμε, αν και θα έπρεπε, τα δίδυμα με την υπόγεια καθοδήγηση των υπηρετών βρέθηκαν να στήνουν μια τεράστια κομπίνα για να αρπάξουν το χρήμα του πατέρας τους. Βιτρίνα, όπως αποκλείεται να θυμάστε ότι το αναφέραμε, ήταν ο Χίρο, αντιπρόσωπος της και καλά κινέζικης εταιρίας «ΤSIN TSAN TSON KYRLABRO», η οποία θα εξαγόραζε την «ΜισH αρχοντιA Α.Ε.», επιχείρηση καθαριστικών ειδών του Μπάμι Πάνι. Το θέμα ήταν πως η εξαγορά θα γινόταν με τα λεφτά του Μπάμι. Οι προσεκτικοί αναγνώστες του σήριαλ (δηλαδή εγώ, ο αληθινός φούφουτος και ένας φίλος μου που τον έχω πληρώσει για να τo διαβάζει- κάθε φορά που βρισκόμαστε του κάνω ερωτήσεις σε ανύποπτο χρόνο για να δω αν όντως διαβάζει όλα τα επεισόδια) θα θυμούνται ότι οι τραπεζικοί κωδικοί των λογαριασμών του Μπάμι είχαν υποκλαπεί από την ετικέτα του μαξιλαριού του. Η Γερτρούδη είχε ήδη καταγεγραμμένους τους κωδικούς, πολύ πριν οργανωθεί το σχέδιο εκδίκησης. Επίσης, αυτή ήταν που παρουσίασε τον Χίρο ως αυθεντία στις οικονομικές απάτες, φέρνοντας τον σε επαφή με τα δίδυμα. Τη γνωριμία της με τον Χίρο τη δικαιολόγησε λέγοντας πως έψαξε στο χρυσό οδηγό. Τα δίδυμα δεν είχαν ιδέα τι ήταν αυτό, αλλά για να μη φανούν άσχετα έκαναν πως κατάλαβαν. Ο Τάκης με σώμα Τζούντι έμαθε λίγο αργότερα πως πρόκειται για έναν κατάλογο με τηλέφωνο επαγγελματιών και εταιριών παντός είδους.

Μετά όμως από την αποκάλυψη του Χίρο στον Μπάμι, για το σχέδιο των παιδιών του να τον καταστρέψουν, τα δεδομένα φάνηκε να ανατρέπονται. Στην πραγματικότητα όλα πήγαν όπως είχαν σχεδιαστεί, από τους εγκέφαλους της εκδίκησης: την Γερτρούδη και τον Πέτκο. Η κίνηση του Χίρο να αποκαλύψει στον Μπάμι το σχέδιο καταστροφής του, ήταν ουσιαστικά το τρίτο μέρος της εκδίκησης. Το φινάλε της εκδίκησης δεν θα το διηγηθούμε σε αυτό το επεισόδιο για να κρατήσουμε και το απαραίτητο στοιχείο αγωνίας για τους αναγνώστες. Άλλωστε η εξέλιξη αυτής της ιστορίας στερείται, προς το παρόν, ενός προσχεδιασμένου τέλους.

Ας επιστρέψουμε και στον υποτίθεται κεντρικό χαρακτήρα αυτής της περιπέτειας. Ο Φομπ φεύγοντας από το ξενοδοχείο Χάμιλτον είχε δώσει την υπόσχεση στον πατέρα του, υπουργό Μπράσιν ότι θα εκδικούνταν τον εκβιαστή του Μπάμι Πάνι. Η οικογενειακή τιμή το απαιτούσε. Βέβαια η συνείδηση του Φομπ δεν καταλάβαινε από τέτοια, το θέμα ήταν η απογοήτευση του με τον αγαπημένο του Τζάκι Τσαν. Το μυαλό του είχε γίνει κόμπος και το στομάχι του ήταν άδειο και πεινούσε. Έπρεπε πρώτα να δώσει μια λύση στα άμεσα προβλήματα του και στη συνέχεια να δει τι θα κάνει με την υπόσχεση που έδωσε στον πατέρα του. Να σκεφτεί πως θα εξοντώσει τον πανούργο Μπάμι Πάνι.

Με βήμα αργό και βαρύ, ήταν και ενενήντα πέντε κιλά, κατευθύνθηκε πρώτα σε ένα σουβλατζίδικο, αγόρασε δεκαπέντε σουβλάκια, δυο πατάτες και ένα τζατζίκι, Τα κάνω πακέτο; Ναι!, και στη συνέχεια πήγε στο γνωστό βιντεοκλάμπ, δηλαδή από εκεί που ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Όλα είναι κύκλος, θα μπορούσαν να πουν οι λάτρεις της κοινοτυπίας αλλά δε θα τους κάνουμε τη χάρη να επιβεβαιώσουμε τη μαλακία τους.

-Ρε καλώς το παιδί!

-Γεια, έκανε ψόφια ο Φομπ.

-Να σου φέρω το Γεράκι το δυο? Ρώτησε ο βιντεοκλαμπάς με έναν ανεπαίσθητο τόνο ειρωνείας στη φωνή του.

-Όχι ρε φίλε, θα ψάξω για τίποτα άλλο.

Ο βιντεοκλαμπάς ξαφνιάστηκε, σα να έφαγε κλωτσιά στα αρχίδια από ένα πεντάχρονο το οποίο είχε στριμώξει για να του πάρει τη σοκολάτα.

-Είσαι καλά; Ρώτησε τον Φομπ όταν συνήρθε από το χτύπημα.

Κάτι μουρμούρισε ο Φομπ το οποίο θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε ως καλά.

-Τι καλά ρε φίλε, εσύ είσαι λες και ήρθες με τα πόδια από το Γιοχάνεσμπουργκ! Ο βιντεοκλαμπάς περίμενε πολύ καιρό για να βρει την κατάλληλη στιγμή που θα χρησιμοποιούσε αυτή την ατάκα. Ήταν χαρούμενος που επιτέλους τα κατάφερε.

Ο Φομπ συνέχισε να κοιτάει αδιάφορα τις προθήκες.

-Τι να σου πω και εγώ, συνέχισε ο βιντεοκλαμπάς λες και του ζήτησε κάποιος τη γνώμη του, έχω και άλλες ταινίες με τον Τζάκι Τσαν αυτές που έχει κάνει στο Χόλιγουντ, αλλά είναι ψιλομάπα ρε αδερφάκι μου. Δεν έχουν την μαγεία της κινέζικης παραγωγής, τις τέλειες, ρεαλιστικές όμως, κινήσεις εκείνων των παλιών παραγωγών, όπως το Γεράκι το 2 και τόσες άλλες. Σήμερα όλα εφετζίδικα, όλα με κουμπιούτερ γίνονται αδερφέ , τίποτα δεν είναι αληθινό, δεν τις κάνει τις κινήσεις ο Τζάκι Τσαν ρε, ο κουμπιούτερ τις κάνει.

Ο βιντεοκλαμπάς είχε όρεξη για αναλύσεις υψηλού επιπέδου. Ο Φομπ εξακολουθούσε να του έχει γυρισμένη την πλάτη. Μόνο μια φορά γύρισε το κεφάλι του και τον κοίταξε με την άκρη του ματιού, όταν αναφέρθηκε το Γεράκι το 2. Ο βιντεοκλαμπάς συνέχισε χωρίς να πτοείται παρότι εκτός από μια γυρισμένη πλάτη δεν τον άκουγε κανένας άλλος:

-Από την άλλη βέβαια θα μου πεις, χωρίς εφφέ πώς να φτιάξεις ταινίες με ζόμπι. Πώς να αναπαραστήσεις τους νεκροζώντανους να τρώνε ζεστή σάρκα, ή να τους πυροβολάνε στο κεφάλι οι αμόλυντοι. Ξέρεις αυτό είναι το μόνο τρωτό σημείο των ζόμπι αδερφέ, το κεφάλι, όπου αλλού και να τους χτυπήσεις δεν καταλαβαίνουν παναγίτσα. Από την άλλη οι βρικόλακες…

-Δώσε μου μια ταινία με ζόμπι! τον έκοψε απότομα ο Φομπ.

-Πως κι έτσι ζόμπι εσύ?

-Θέλω κάτι να μου ανοίξει την όρεξη.

Ο βιντεοκλαμπάς στράβωσε λίγο αλλά ο ρόλος του μαγαζάτορα υπερίσχυσε του ρόλου του κριτικού κινηματογράφου. Πήγε και έφερε μια ταινία.

-Ορίστε, Night of the living dead, αριστούργημα χαμηλού κόστους, είπε την εξυπνάδα του.

Ο Φομπ αποχώρησε βιαστικά ακούγοντας πίσω του «Είναι τριημέρου».

Στο σαλόνι του σπιτιού του ο Φομπ έχει μπροστά του απλωμένες άδειες λαδόκολλες, πλαστικά κεσεδάκια, λάδια στη μάπα του και πηγμένο ύφος. Πίνει κόκα-κόλα από ένα εναμισάλιτρο μπουκάλι και ανά διαστήματα ρεύετε. Στην τηλεόραση παίζει η ταινία και ο πρωταγωνιστής κατευθύνεται προς μια πόρτα, από όπου άκουσε κάποιον ήχο. Την ίδια στιγμή ανοίγει η πόρτα του σπιτιού του Φομπ και μπαίνει η Μπεατρίς. Εκπλήσσεται στον ήχο της τηλεόρασης και χωρίς να κλείσει την πόρτα πίσω της προχωράει μέχρι το σαλόνι αντικρίζοντας τον γιο της. Στέκει αμήχανα και ύστερα ρωτάει:

-Τι έπαθες παιδί μου; Είσαι καλά;

-Τίποτα μάνα, μάλλον κάτι θα με πείραξε από αυτά που έφαγα.

Η Μπεατρίς απομακρύνεται και το μυαλό της βομβαρδίζεται με ερωτήματα:

«Τον σκότωσε; Πως τη γλίτωσε αν τον σκότωσε; Μήπως τελικά το μετάνιωσε; Τι συνέβη; Παραβιάζουν τα μεσόνια την αρχή διατήρησης της ενέργειας;» Την ώρα που ο εγκέφαλος της προσπαθούσε να οχυρωθεί, ακουγόταν από την τηλεόραση ο πυροβολισμός του μπάτσου που σκοτώνει τον πρωταγωνιστή παίρνοντας τον για ζόμπι (σας είπα το τέλος είμαι σπαστικός), ενώ ταυτόχρονα ο Φομπ εκστόμιζε: «Όχι ρε πούστη μου τον φάγανε»…

[to be continued…]





Οι αρκούδες δε χέζουν στο δάσος αλλά σε ειδικές χημικές τουαλέτες ώστε να προστατεύεται το περιβάλλον

6 04 2008

του Χόμπερτ Κουκ

Αισχρή επίθεση ενάντια στην εθνική ομάδα άρσης βαρών πραγματοποίησαν σκοτεινοί κύκλοι της ανωμαλίας. Έντεκα στους δεκατέσσερις (υπερ)ανθρώπους αθλητές της ομάδας βρέθηκαν ντοπαρισμένοι. Οι άλλοι τρεις πέσανε ηρωικά από μοτοσικλέτα. Κάνοντας ωτοστόπ, οι τρεις αρσιβαρίστες αθλητές, δέχτηκαν να τους μεταφέρει ένας οδηγός χιλιάρας μοτοσικλέτας ο οποίος αποδείχτηκε ότι ήταν ο τυφλός σαμουράι ,ονόματι Ζατόιτσι. Αποτέλεσμα του τετρακάβαλου ήταν η πτώση με συνέπεια τον βαρύ τραυματισμό των αθλητών. Ο τυφλός οδηγός συνελήφθη και ανακρίνεται από τις μυστικές υπηρεσίες ως πιθανός Κινέζος πράκτορας.

Ο γενικός γραμματέας αθλητισμού κ. Κατσαρός, σχετικά με τη χρήση απαγορευμένων ουσιών από την εθνική ομάδα, δήλωσε: «Είναι προφανώς αποτέλεσμα της δράσης ξένων μυστικών υπηρεσιών οι οποίες επιθυμούν τον αποκλεισμό της ομαδάρας μας από τους ολυμπιακούς αγώνες εφαρμοσμένης βιοχημείας. Οι αθλητές ουδέποτε πήρανε στεροειδή παρά μόνο αστεροειδή». Ο αρχι-προπονητής της ομάδας κ. Τζέικομπ, συντετριμμένος υπέβαλλε την παραίτηση του σε ένδειξη διαμαρτυρίας και στη συνέχεια καταβρόχθισε επτά πιατέλες αστακομακαρανάδα για να πνίξει την στεναχώρια του. Κατά την διάρκεια του πένθιμου γεύματος του δήλωσε: «Τους βάλανε τα αναβολικά στην σαμπάνια όπως στην περίπτωση Σαμπάνη..» και η φωνή του προπονητή ράγισε. Ένα καυτό δάκρυ κύλισε πάνω στο ροδαλό του μάγουλο στην θύμηση εκείνης της τραυματικής στιγμής.

Ήδη συστάθηκε δωδεκαμελής επιτροπή, η οποία είναι υπεύθυνη για να συστήσει μια επταμελή επιτροπή, η οποία θα φέρει τη ευθύνη σύστασης τετραμελούς επιτροπής, η οποία θα διενεργήσει σε βάθος έρευνα για την αποκάλυψη της εγκάθετης και προβοκατόρικης ενέργειας σε βάρος των αθλητών και γενικότερα του εθνικού γοήτρου της χώρας. «Θα σκάψουμε σε τουλάχιστον επτά μέτρα βάθος», τόνισε πρόσωπο το οποίο μετέχει στην δωδεκαμελή επιτροπή.

«Είναι γνωστό ότι με σκληρή δουλειά, επιμονή και υπομονή μπορείς να γίνεις πρωταθλητής και δεν χρειάζονται άλλες ουσίες πέρα από τη θέληση για διάκριση και την αγάπη προς την πατρίδα», μας είπε σε τηλεφωνική επικοινωνία ο υπουργός κ. Γιοχανίδης, δείχνοντας έτσι την αμέριστη συμπαράσταση του στην εθνική ομάδα της άρσης βαρών.

Εμείς από την πλευράς ευχόμαστε να αποκαλυφθεί σύντομα η ακεραιότητα των αθλητών μας, όπως άλλωστε συνέβη και σε προηγούμενες περιπτώσεις.

Εφημερίδα «Το Ξεστράβωμα», 6 Απριλίου, 2008





Είσαι απεργοσπάστης? Στείλε SMS

5 04 2008

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ


Μαρούσι, 4 Απριλίου 2008

Από: Γενική Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού

Προς: ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΤΕ

Κατά την πρόσφατη απεργία παρεμποδίστηκε η προσέλευση του προσωπικού με τους εξής τρόπους:

Αλυσίδες στις εισόδους

– Κλειστές είσοδοι χωρίς αλυσίδες με ή χωρίς περιφρούρηση

Ανοιχτές είσοδοι με περιφρούρηση

– Ψυχολογική πίεση και απειλές κατά προϊσταμένων καταστημάτων και υπηρεσιών.

Πίεση απ’ ευθείας από συναδέλφους.

Λόγω των παραπάνω υπάρχει το ενδεχόμενο εργαζόμενοι να μην εργάστηκαν παρ’ όλο που θα το επιθυμούσαν. Σαν αποτέλεσμα έχασαν την αμοιβή τους για τις ημέρες των απεργιών ή έκαναν χρήση ημερών αδείας που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για τις διακοπές τους.

Για να μην επαναληφθεί το ίδιο στην εξαγγελθείσα απεργία της 7/4/2008, όποιος εργαζόμενος ή εργαζομένη επιθυμεί να εργασθεί, μπορεί, αν παρεμποδιστεί με οποιονδήποτε τρόπο, να στείλει μέχρι τις 10.30 το πρωί της Δευτέρας 7/4/2008 SMS στον τετραψήφιο αριθμό 3456 της COSMOTE αν είναι συνδρομητής COSMOTE, ή στον δεκαψήφιο αριθμό 697 33 500 10 της COSMOTE αν είναι συνδρομητής άλλου δικτύου, αναγράφοντας το ονοματεπώνυμο και το ΚΑΜ του οπότε και ασχέτως προσελεύσεως θα θεωρηθεί ότι εργάστηκε.

Τα στοιχεία αυτά θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για την καταβολή των νομίμων αποδοχών των εργαζομένων που θα κάνουν χρήση της ως άνω δυνατότητας.





Reproductive Outsourcing (2)

2 04 2008

icsi_3.jpg

Έγραφα σε προηγούμενο ποστ, σχετικά με την ένθετη μητρότητα, ότι η διάκριση «πρώτου» και «τρίτου» κόσμου συσκοτίζει παρά βοηθά στο να κατανοήσουμε την καπιταλιστική ανάπτυξη και τον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας. Κάνοντας κάποιος/α αυτόν τον διαχωρισμό αυτόματα αποδέχεται μια ομοιογένεια στις συνθήκες ζωής που υπάρχουν στα διάφορα κράτη, πράγμα που είναι οφθαλμοφανώς λάθος. Ένα άρθρο στο newsweek πάνω στο ίδιο θέμα, ενισχύει την άποψη ότι η παραπάνω διάκριση είναι ιδεολογική και αντι-ιστορική.

Στις ΗΠΑ, ενώ στην πλειοψηφία των πολιτειών η ένθετη μητρότητα απαγορεύεται από το νόμο, στις πολιτείες του Texas, Illinois, Utah και Florida επιτρέπεται. Στην περίπτωση αυτή δεν έχουμε να κάνουμε με την φιγούρα της φτωχής Ινδής αλλά με Αμερικάνες γυναίκες που πουλούν το σώμα τους για να κυοφορήσουν παιδιά άλλων ανθρώπων. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των γυναικών (σχεδόν το 50% σύμφωνα με το άρθρο) είναι σύζυγοι χαμηλόβαθμων (και άρα χαμηλόμισθων) στρατιωτικών. Αυτές οι γυναίκες είναι δύσκολο να διατηρήσουν μια δουλειά λόγω των συνεχών μετακινήσεων των συζύγων τους. Ένθετες μητέρες είναι και άνεργες ή εργαζόμενες γυναίκες. Η πληρωμή στην αμερικανική περίπτωση είναι αρκετά μεγαλύτερη από ότι στην ινδική, σε απόλυτες τιμές (20.000$ με 25.000$) αλλά μάλλον αντίστοιχη του επιπέδου των μισθών και τιμών του αμερικανικού κράτους. Το σύνολο των εξόδων ανέρχεται στα 40.000$ εως 120.000$. Και σε αυτή την περίπτωση κλινικές-επιχειρήσεις αναλαμβάνουν την όλη διαδικασία (από την γονιμοποίηση της ένθετης μητέρας μέχρι την παράδοση του νεογνού). Το κίνητρο για να γίνει μια γυναίκα ένθετη δεν είναι άλλο από το χρήμα, παρότι η όλη διαδικασία ντύνεται και εδώ με το ιδεολόγημα της «πράξης αγάπης» ή της «χαράς να είσαι έγκυος».

Τα ζευγάρια αγοραστών προέρχονται τόσο από την Αμερική όσο και από άλλες χώρες (Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Ισλανδία, Αυστραλία, Σ. Αραβία, Ισραήλ, Ιαπωνία) και είναι τόσο ετεροφυλόφιλα όσο και ομοφυλόφιλα, όπως και στην περίπτωση της Ινδίας.

Έτσι, ακόμα και εντός των ΗΠΑ, μιας καπιταλιστικής υπερδύναμης, υπάρχουν πληθυσμιακά κομμάτια που είναι αναγκασμένα να αναζητούν ατομικές λύσεις όπως η ένθετη μητρότητα, η κατάταξη στο στρατό ή η ένταξη στο κύκλωμα παραοικονομίας-φυλάκισης, όπως συμβαίνει με ένα μεγάλο κομμάτι των μαύρων και των λατίνος. Αυτές οι καταστάσεις ανασκευάζουν την ταξινόμηση σε «βολεμένους πρωτοκοσμικούς» και «εξαθλιωμένους τριτοκοσμικούς». Άλλωστε τη μισθωτή εργασία, μόνο ένα διεστραμμένο μυαλό θα μπορούσε να χαρακτηρίσει «βόλεμα», ενώ όσα «βολικά» απολαμβάνει (ακόμα) ένα κομμάτι του προλεταριάτου σήμερα, είναι αποτέλεσμα μιας μακράς ιστορίας αγώνων του παρελθόντος. Η φιλολογία περί των «καημένων τριτοκοσμικών» εξυπηρετεί ένα σκοπό: να μας κάνει να κάτσουμε φρόνιμα γιατί υπάρχουν και χειρότερα [*]. Tο πιο υποτιμημένο κομμάτι του προλεταριάτου, χρησιμοποιείται ιδεολογικά από τη δεξιά και αριστερή φράξια του κεφαλαίου, ώστε να μας παρέχει την ψευδαίσθηση της «ανωτερότητας» με ολίγη από χριστιανικές ενοχές.

[*] Πρόσφατα είδα ένα ρεπορτάζ (στη ΝΕΤ αν θυμάμαι καλά) που παρότρυνε τους πολίτες να κάνουν οικονομία στο νερό. Αναφερόταν μάλιστα η περίπτωση της μόλυνσης του νερού στα Οινόφυτα Βοιωτίας, λες και ήταν μια φυσική καταστροφή και όχι μόλυνση από τα απόβλητα των εργοστασίων. Το επόμενο ρεπορτάζ (ψυγείου) έδειχνε την έλλειψη νερού και την εξαθλίωση σε κάποια παραγκούπολη της Αφρικής. Η σειρά αυτή μόνο τυχαία δεν ήταν.