Και ο Γκοτζίλα είναι ευαίσθητος

26 06 2008

Advertisements




Ζεστή νύχτα

26 06 2008

Καλοκαίρι. Νύχτα ζεστή.

Ο Τζίμι και ο φίλος του κάθονταν στο πεζούλι

κι ένας άνεμος θερμός και πηχτός ίδρωνε και

μπούκωνε τα κορμιά τους. Τα μπλου-τζηνς

κολλούσαν πάνω στα πόδια τους. Τα είχαν

ανοιχτά σχηματίζοντας ισοσκελή τρίγωνα που

τους έλειπε η βάση. Ο Τζίμι έβγαλε το φανελάκι

του και ο φίλος του τον μιμήθηκε. Το στενό στο οποίο

καθότανε ήταν πιο υποφερτό από το μπάρ, που

τα φώτα του σαν λαχανιασμένοι δρομείς έφταναν

μέχρι τα πόδια τους. Η ώρα ήταν τρεις και

εικοσιεφτά και στο μπάρ άρχισε να σπάει η

κίνηση, ενώ ο δρόμος κουβαλούσε όλο και

λιγότερα αμάξια στην πλάτη του.

Ο Τζίμι έβγαλε από πίσω του το ρεβόλβερ.

Άνοιξε το μύλο και τον ξανάκλεισε νευρικά. Οι

σφαίρες ήταν όλες εκεί σαν τεμπέλες γριές

γάτες. Το ‘παιξε για λίγο στα χέρια του

φέρνοντας το σε διάφορες θέσεις έτσι ώστε τα

φώτα του μπάρ να αντανακλούνται πάνω στο

μέταλλο. Ύστερα μίλησε ο φίλος του.

-Εϊ Τζίμι, εκείνο το παιχνίδι που βγάζεις όλες τις

σφαίρες εκτός μιας, γυρνάς το μύλο και βάζεις

την κάνη στον κρόταφο…

-Λες για την ρώσικη ρουλέτα. Ήξερα κάποιον

που επέζησε από αυτό το παιχνίδι και είναι

πλούσιος τώρα.

-Θέλει κότσια ε;…είσαι;…

-…

Ο Τζίμι έβγαλε πέντε σφαίρες τις έχωσε στην

τσέπη του και έκλεισε τον μύλο, στριφογυρίζοντας τον.

-Παίξε Τζίμι, πρώτος, με μια άδεια έχεις την

σεβρολέτ μου…έλα Τζίμι οι πιθανότητες σου

είναι πολλές, έλα, είπε ο φίλος χαμογελώντας.

Ο Τζίμι σήκωσε το όπλο και τοποθέτησε την

κάνη στον αριστερό του κρόταφο. Ο άλλος τον

κοιτούσε και το χαμόγελο είχε αφήσει μόνο μια

σκιά στο πρόσωπό του.

Για ένα λεπτό κοιτιόντουσαν, ακίνη-

τοι. Ο ιδρώτας έσταζε από τα πρόσωπά τους

ασταμάτητα. Ο Τζίμι ύστερα χαμογέλασε αφήνοντας να φανούν τα δόντια του.

-Χα χα στο’πα Τζίμι θέλει κότσια ε;…θέλει

κότσια…γέλασε ο φίλος του.

Το πρόσωπο του Τζίμι συσπάστηκε απαίσια και

ο κρότος του ρεβόλβερ αντήχησε μέσα στο στενό

κάνοντας γκελ πάνω στους τοίχους.

Ύστερα έσβησε.

Ο Τζίμι έπεσε στα πλάγια με πρόσωπο πιο υγρό

από πριν, ενώ είχε καταφέρει στον εαυτό του ένα

θαυμάσιο κρανιακό τούνελ.

-Όχι…όχι ρε Τζίμι πλάκα έκανα, πλάκα…ρε

Τζίμι…όχι εϊ Τζίμι σήκω να φύγουμε ρε…σήκω ρε

Τζίμι…σήκω…

[Επικίνδυνο καλοκαίρι, 1997]





Εκδήλωση για την επισφάλεια

18 06 2008

Εδώ: η εκδήλωση με θέμα την ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ και ΕΔΩ: eishghsh-21-iounh η εισήγηση, για όποιον και όποια θέλει να προετοιμαστεί για την συζήτηση.





welcome to the show

13 06 2008

[άμα δε σου βγαίνουν οι λέξεις το ρίχνεις στα τραγούδια]





Με αφορμή έναν μπλογκοδιάλογο

7 06 2008

… τoν ορθό και ανεστραμμένο Χέγκελ και τον Μαρξ:

H έγνοια για το καλό της ανθρωπότητας οδηγεί, λοιπόν, σε αποχαλίνωση μιας παράλογης έπαρσης, σε μια μανία της συνείδησης να αποτρέψει την ίδια της την καταστροφή. Και τούτο συμβαίνει έτσι, διότι η συνείδηση προβάλλει εκτός εαυτής τη διαστροφή που η ίδια είναι και προσπαθεί να θεωρήσει και να εκφράσει την διαστροφή σαν κάτι άλλο.

(§ 377, phenomenology of mind, Hegel, 1807)





new editions

5 06 2008

«Εφόσον η ανθρώπινη ελευθερία πρέπει να κατέχει πλήρως τα ηνία, μία κριτική των ανθρώπινων ηθών δεν πρέπει να καταδεικνύει τη μία ή την άλλη πρακτική ως σύμβολο υποβάθμισης. Έχει γραφεί ότι στο σύγχρονο κόσμο η ελευθερία, όπως ταιριάζει στα κοινωνικά ήθη, περιορίζεται στην δραστηριότητα του αυνανισμού (μόνος ή με έναν ή και περισσότερους συντρόφους). Το να περιορίζεται κάποιος σε αυτό, σημαίνει ότι παρανοεί την ουσία της σεξουαλικής ένδειας. Χρειάζεται να το παιδέψουμε κι άλλο; Το να μαλακίζεσαι μόνος σου θεωρείται πολύ λιγότερο απεχθές και χυδαίο από το να χουφτώνεσαι με κάποιον στο σκοτάδι. Το να διαβάζεις ένα καλό περιπετειώδες μυθιστόρημα πιστεύεται ότι μπορεί να είναι πολύ πιο συναρπαστικό από μία ομαδική περιήγηση. Η πραγματική φτώχεια είναι να ζεις σε έναν κόσμο όπου η περιπέτεια υπάρχει μόνο στα βιβλία. Οτιδήποτε φαντασιώνεται ένα άτομο για ένα άλλο, είτε το κάνει πράξη είτε όχι, δεν είναι αηδιαστικό. Το αηδιαστικό κομμάτι είναι όλες οι προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρωθούν για να βρεθούν δύο άνθρωποι. Όταν, στις προσωπικές αγγελίες, ένας γενειοφόρος άνδρας προσκαλεί την ηλικιωμένη κυρία και τον σκύλο της που μένουν από πάνω για να περάσουν καλά, δεν είναι ούτε τα γένια ούτε το προχωρημένο της ηλικίας, ούτε η κτηνοφιλία που βρίσκουμε αηδιαστικά. Αυτό που είναι πραγματικά αποκρουστικό είναι ότι με τη δημοσίευση της αγγελίας στη Liberation, ο πόθος του γενειοφόρου άνδρα έγινε πεδίο αγοραπωλησιών για ένα ιδιαιτέρως εμετικό ιδεολογικό εμπόρευμα.»

Κυκλοφόρησε από μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι συναντήθηκαν στο κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων του 2006-2007. Περιέχει τα κείμενα:

  1. Για έναν κόσμο χωρίς ηθική (Gilles Dauve)
  2. Η Αλίκη στη χώρα των τεράτων (Gilles Dauve)
  3. Cant buy me love (Louis Michelson, σε μετάφραση: «πριονιστήριο το χρυσό χέρι»)
  4. (2 προλόγους)

Πρόκειται για κείμενα που καταπιάνονται με την κριτική των ανθρώπινων ηθών από μια κομμουνιστική σκοπιά,. Θα το βρείτε προς το παρόν στο στέκι στην ιατρική (Θεσσαλονίκη). Όποιος και όποια ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει στα σχόλια.

«Την περίοδο 2006-2007 μια «περίεργη αρρώστια» κατέλαβε το μεγαλύτερο κομμάτι των ανθρώπων που εμπλέκονται είτε από θέση διδάσκοντα, είτε από θέση διδασκόμενου, στο εκπαιδευτικό εργοστάσιο. Για ένα χρόνο αποφάσισαν να παρατήσουν τις αίθουσες διδασκαλίας και να βγουν στους δρόμους. Αποτέλεσμα αυτής της αρρώστιας είναι και η παρούσα έκδοση. Το ενωτικό σημείο που μας έφερε σε επαφή ήταν η συμμετοχή στα κινήματα των φοιτητών και των δασκάλων από μέσα και από τα κάτω. «Από μέσα» λέγοντας εννοούμε την κινηματική παρέμβαση με κοινωνικούς και όχι ιδεολογικούς όρους, θεωρώντας δηλαδή αυτονόητη τη συμμετοχή μας στα κινήματα λόγω της κοινωνικής μας θέσης. «Από τα κάτω» λέγοντας, εννοούμε τη συμμετοχή μας στον αγώνα χωρίς να κατέχουμε κάποια θεσμική/συνδικαλιστική θέση και δίνοντας ταυτόχρονα καθημερινή μάχη ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και της λογικής της ανάθεσης του αγώνα σε κάποιους «ειδικούς» και αντιπροσώπους. »

Το βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε με υπογραφή Αιώνιοι καταληψίες-Αμετανόητοι Απεργοί και άλλοι προλετάριοι σύντροφοι, και θα το βρείτε σε στέκια, καταλήψεις και κάποια κεντρικά βιβλιοπωλεία. Το βιβλίο αφορά τους αγώνες των δασκάλων και των φοιτητών που δεν συναντήθηκαν στο δρόμο. Περιέχει ένα εκτεταμένο ιστορικό και των δύο αγώνων, πλήθος ντοκουμέντων (προκηρύξεις, αφίσες κλπ) και την απομαγνητοφώνηση του περσινού διήμερου με το ίδιο θέμα.





Κοντσέρτο για σαλταρισμένο υπάλληλο γραφείου

5 06 2008

[φανταστείτε το soundtrack]

[thanx Gioul]