Μάθημα αναλυτικής μηχανικής

15 05 2009

Καλοκαίρι. Σταθμός τρένων. Κόσμος σε κίνηση και κόσμος σε αναμονή. Ένα κύριος με μουστάκι και σχεδόν φαλάκρα, αρχίζει να παραδίδει μάθημα αναλυτικής μηχανικής, αφού πρώτα θέλει να πάρει παρουσίες. Σημειώνω το όνομα μου σε ένα κομμένο χαρτάκι και τα γράμματα μου είναι χάλια. Μια γυναίκα στο βάθος, όρθια, κρατώντας δυο μεγάλες, σκούρες μπλε τσάντες ζητάει μια διευκρίνιση για την εξίσωση Euler-Lagrange. Ο καθηγητής αντί να απαντήσει την κατσαδιάζει ζητώντας της να μιλάει  χαμηλόφωνα για να μην ενοχλεί όσους κοιμούνται. Κάποιοι κάθονται σε θρανία και άλλοι ανεβαίνουν σε μονά βαγόνια για να φύγουν. Απέναντι από το σταθμό στοιβαγμένα σκουπίδια και πίσω τους μπορώ να διακρίνω τη θάλασσα. Συνειδητοποιώ ότι έχω χάσει τη βαλίτσα μου και κάποιος μου λέει ότι το τρένο που περιμένω είναι υπεραστικό και φεύγει από άλλη γραμμή. Παρατάω το μάθημα και αρχίζω να ψάχνω τη βαλίτσα και τη σωστή γραμμή αναχώρησης. Σε έναν τοίχο είναι γραμμένο με μαύρη μπογιά: Αφήστε τα πτώματα να μαυρίσουν στον ήλιο.